นาน ภรรยาน้อยใหญ่ก็ไม่ยอมเข้าใกล้อีก เก็บกดถึงที่สุดแล้ว อาจจะไปหาคนอื่น และในเมืองหลวงนี้ที่ไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือหอแดง” เย่แจ๋หยิ่งพูดนิ่งๆ เขารู้สึกว่าไม่ได้บอกใบ้อะไร1238
หลังจากฟังจบ หลานเยาเยาเข้าใจในพริบตา“ถูกถูกถูก อ๋องเย่พูดถูกเป็นที่สุด ทำไมข้านึกไม่ถึงนะ! ไป ข้ารู้หอแดงที่อยู่ใกล้โรงหมอที่สุดอยู่ที่ไหน”พูดพลาง นางก็นำไปก่อน มองข้ามเย่แจ๋หยิ่งที่สีหน้าดำลงไปในพริบตาจากนั้น ข้อมือของนางก็ถูกคนจับไว้ หยุดยั้งนางเดินไปข้างหน้าหลานเยาเยาถามอย่าสงสัย :“ทำไมหรือ?”ใครจะรู้ เย่แจ๋หยิ่งสีหน้าครุ่นคิดกล่าวอย่างอึมครึมประโยคหนึ่ง :“เจ้าเคยไปหาชายขายบริการ?”“ท่านรู้ได้อย่างไร?” นางก็ไปหาชายขายบริการสนทนาเรื่องสถานการณ์ ด้วยเหตุนี้จึงเพิ่มอีกประโยค “ไม่เพียงชายขายบริการ ข้ายังไปหาหญิงขายบริการด้วยล่ะ!”เมื่อคำพูดนี้ออกไป“ได้ ดีเป็นที่สุด” เย่แจ๋หยิ่งกัดฟันทันที โมโห โกรธจนหน้าเขียวแล้วมือใหญ่ที่จับข้อมือนางไว้ รีบเพิ่มแรงขึ้นทันที ดึงนางแล้วลากไปที่อื่น“เอ๊ะ? ทำอะไรหรือ? ไม่ใช่ไปหอแดงหรือ? ไม่ถูกทาง”ไม่พูดยังดี พูดปุ๊บเย่แจ๋หยิ่งก็โกรธขึ้นมา ข้อมือก็ไม่ดึงแล้ว อุ้มคนขึ้นมาทันทีเคลื่อนกำลังภายใน ก็เตรียมเหาะไปแล้ว“เดี๋ยวก่อน ท่านเดือดดาลขนาดนั้นทำไม?” เห็นเย่แจ๋หยิ่งไม่สนใจนาง หลานเยาเยาคิดร้อยรอบก็ไม่เข้าใจ “ก็แค่ไปหาชายขายบริการหญิงขายบริการสอบถามข่าว1239
คราวน่ะ! เรื่องราวของเมืองหลวง
