บรรลุจุดประสงค์ มุมปากหลานเยาเยายกขึ้น ถอนมือที่จับเย่แจ๋หยิ่งออก แต่วินาทีนั้น มือที่ถอนออกข้างนั้นถูกมือใหญ่ที่เรียวยาวข้างหนึ่งจับไว้ จากนั้นก็เอามือของนางวางบนแขน ให้นางจับไว้หลานเยาเยามองเย่แจ๋หยิ่งด้วยความสงสัยแวบหนึ่งกลับพบว่าเดิมทีเขาไม่ได้‘มอง’ทางนี้ แต่มองทางด้านหน้า ราวกับว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแต่ว่า ขณะที่นางอยากถอนมือออกอีก มือใหญ่ข้างนั้นก็เข้ามาคว้ามือนางไว้แล้วยังไงซะก็คือไม่ให้นางถอนมือตัวเองกลับภายใต้ความจนปัญญา หลานเยาเยาเพียงถอนหายใจ กล่าวกับถังมู่หวั่นที่อยู่ตรงข้างอย่างทำอะไรไม่ได้ :“ท่านดูสิ เขาติดข้ามาก”เย่หลีเฉิน : ……สีหน้าการแสดงออกยากจะอธิบายเย่แจ๋หยิ่งกลับเสพสุขเป็นอย่างมากแต่ฉากนี้ ถังมู่หวั่นเห็นด้วยตา ในใจเปลวไฟแผดเผาขึ้นทันที บนใบหน้ากลับยังคงไม่สะทกสะท้าน“คุณชายซ่างกวนเป็นผู้ชายสินะ?”แม้ว่าจะเป็นผู้ชาย แต่เห็นในดวงตา กลับรู้สึกทิ่มแทงตาอย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่ง อ๋องเย่เคยสนิทสนมกับผู้ชายแบบนี้เมื่อไหร่?“หากปลอมจะเปลี่ยนให้!”1213
คำโกหกชนิดนี้ หลานเยาเยาหน้าไม่แดงใจไม่เต้น ไม่ว่าอย่างไรก็คือใช้อย่างขอไปที ปกติเป็นอย่างมากแต่เข้าไปในหูของใครบางคนกลับไม่เป็นเรื่องเช่นนั้นเย่แจ๋หยิ่งหันกลับมา‘มอง’ทางนาง ริมฝีปากที่เม้มอยู่ค่อยๆขยับ :“หากปลอมจะเปลี่ยนให้? หมายความอย่างไร?”“ห๊ะ? ยังจะสามารถหมายความอย่างไรได้? ก็คือความหมายบนตัวอักษร” ไม่รู้ว่าทำไมเย่แ
