าฤดูหนาวไม่มีดอกไม้ให้ชม? ในพระราชอุทยาน ดอกไม้แต่ละชนิดเป็นช่อๆ กล้วยไม้ออกดอกรอเบ่งบาน ต้นเหมยผลิบานมากเป็นที่สุด สีสันสดสวยแพรวพราวปรารถนาจะร่วงรวย ยังมี……”“เช่นนั้นก็ขออภัย เทียบกับชมดอกไม้ ข้าชอบชื่นชมคนมากกว่า”พูดจบ!หลานเยาเยายังมองไปทางเย่แจ๋หยิ่งที่สง่างามดั่งภาพวาด “อ๋องเย่ ต้องการไปไหมขอรับ?”“ข้าเป็นคนของเจ้า เจ้าไปที่ไหนข้าก็ไปที่นั่น”เย่แจ๋หยิ่งลุกขึ้นแล้ว หลานเยาเยาก็เดินไปทางประตูห้องส่วนตัว1204
เห็นดังนั้น เย่หลีเฉินที่รู้อยู่ลึกๆว่าไม่มีทางกีดขวางได้ ยกเท้าแล้วจึงติดตามไปเกรงว่าช้าไปหนึ่งก้าว ทั้งสองคนก็จะสลัดเขาทิ้งเช่นนั้น—ไปที่จวนเฉิงเสี้ยงจึงได้รู้ ถังมู่หวั่นไม่อยู่ในจวน ไปพายเรือที่ทะเลสาบหนานหูแล้วด้วยเหตุนี้หลานเยาเยารีบเปลี่ยนทางไปทะเลสาบหนานหูทันทีวันนี้ทะเลสาบหนานหูลมแรง บนผิวนํ้าคลื่นทอประกายระยิบระยับ นักท่องเที่ยวสองสามคนข้างฝั่ง เรือเล็กในทะเลสาบลอยลำ นํ้าของทะเลสาบเชื่อมต่อกับภูเขาสีเขียวที่อยู่ไกลๆ เหมือนดั่งภาพม้วนทิวทัศน์ธรรมชาติที่งดงามเป็นเลิศกลับเป็นใจกลางทะเลสาบ มีเรือลำที่ใหญ่กว่าเรือพายมากนักนั่นเป็นเรือที่ใช้สำหรับการเที่ยวเล่นของลูกค้าพิเศษโดยเฉพาะ ได้ยินนักท่องเที่ยวบนฝั่งกล่าวว่า วันนี้ที่อยู่บนเรือลำนั้นคือคุณหนูใหญ่ถัง กับลูกหลานคนรํ่ารวยที่ชอบการกินเป็นชีวิตไม่กี่คนหลานเยาเยาหยิบเหรียญเงินแท่งหนึ่งให้คนขับเรือ ไม่กะพริบสักน้อย ก็ขึ้นเ
