“เจ้าพูดอะไร? คนโดนมนต์ดำปรากฏตัวขึ้นที่เมืองหลวงอีกแล้ว?”เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมเขาไม่รู้“หอเฟิ่งหวงของทะเลสาบหนานหู คิดว่าคงคุ้นเคยสินะ? ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันคนตระกูลใหญ่โตสี่ห้าคนเข้าไปในนั้นล้วนติดเชื้อพิษของคนโดนมนต์ดำ สารพิษเบามาก และไม่ได้กลายเป็นคนโดนมนต์ดำโดยทันที”คราวนี้ เย่หลีเฉินค่อยๆเบิกตาโตขึ้น “คิดไม่ถึงว่าจะยังมีเรื่องขึ้นนี้ ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย จำเป็นต้องตรวจสอบให้กระจ่าง”พูดจบ เย่หลีเฉินจึงต้องการเรียกมาให้ไปตรวจสอบ ถูกหลานเยาเยาหยุดไว้“เดี๋ยวก่อน เวลานี้ไม่สามารถจะป่าวประกาศได้”“ทำไม?” เย่หลีเฉินไม่เข้าใจคนโดนมนต์ดำน่ากลัวกว่าโรคห่า แพร่เชื้อเร็ว เหมือนดั่งลมพัด หากให้ศัตรูรู้จะใช้ประโยชน์ได้ ทันทีที่เมืองหลวงแพร่เชื้ออย่างรวดเร็ว ประเทศก่วงส้าเปลี่ยนคนปกครองไม่ว่า เกรงว่าปราชาชนทั่วไปคงไม่มีวันได้สงบสุขแล้ว“ฮ่องเต้ ท่านอย่าลืม หอเฟิ่งหวงห้ามเข้าด้านใน แต่คนตระกูลใหญ่โตสี่ห้าคนนั้นกลับถูกหลอกล่อให้เข้าไป กลับมีคนตระกูลใหญ่โตเพียงผู้เดียวที่อาการเบาที่สุดหนีรอดออกมาได้ นี่อธิบายว่าอะไร?”เย่หลีเฉินขมวดคิ้ว เป็นความกลัดกลุ้มที่ไม่คลี่คลายลง“ความหมายของเจ้าคือ มีคนตั้งใจกระทำ เพราะไม่อยากทำให้เรื่องวุ่นวายใหญ่โต? หรือว่าเพราะพรรคพวกที่รอดมาของราชครูเทียนเวิง?”1193
หลังจากกลับมาจากทะเลทรายทุ่งดอกกระดูกขาวที่ราชครูเทียนเวิงเพราะเลี้ยงทั้งหมด ถูกเสด็จอาจัดการราบคาบ
