คนในดวงตาของนางกลิ่นอายโหดเหี้ยมทั้งร่าง สีหน้าเย็นยะเยือกดั่งนํ้าแข็ง ชุดคลุมสีดำหรูหราทั้งตัว ทั้งๆที่วัดตัวสั่งตัดทำ เวลานี้ดูแล้วกลับเห็นได้ชัดว่าค่อนข้างใหญ่หลวม และไม่รู้ว่าร่างกายด้านในเสื้อคลุมจะผอมแห้งสักเท่าไหร่?ผมดำห้อยลงมาทั้งศีรษะ ยาวและดก แต่ก็ห้อยอยู่ด้านหลังอย่างไร้ชีวิตชีวาทั้งคนดูแล้วหดหู่เศร้าสลดเช่นนั้น ลมหายใจเหนื่อยล้ากระจายจากด้านในสู่ด้านนอก ไม่จางหายไปแต่……เหล่านี้ไม่นับว่าเท่าไหร่ที่แทงลึกเข้าไปในดวงตาของหลานเยาเยาลึกที่สุดคือ ผ้าสีแดงผืนนั้นที่คลํ้าดั่งเลือดสด พันแน่นรอบๆบนดวงตาที่เดิมทีควรจะลึกซึ้งดวงตา……เกิดอะไรขึ้นกับดวงตาของเขา?ไม่พบกันหนึ่งปีสามเดือน ทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปเป็นลักษณะเช่นนี้แล้ว?แล้วเวลานี้ เสียงที่คุ้นเคยก็ทะลักเข้าหูในทันใด“เขาไม่ใช่คนโดนมนต์ดำ”แต่ว่าเวลาช้าไปแล้ว ดาบในมือของชายชุดคลุมสีดำปราชิดมาตรงหน้าของหลานเยาเยา ปลายแหลมของดาบกำลังแทงทะลุระหว่างคิ้วในเวลาที่คับขัน“เคร้งคร้าง” เสียงกังวาน1127
ดาบหยุดลงอย่างกะทันหันตรงหน้าของหลานเยาเยา และตกลงพื้นอย่างห่อเหี่ยวจากนั้นชายชุดดำตรงหน้าก็กุมหน้าอกเหมือนกับว่าเจ็บปวดทรมานที่สุดจนยากจะทนได้ และคุกเข่าลงที่พื้นข้างหนึ่ง เลือดทะลักออกจากปากกระเซ็นลงพื้น ทำให้ดาบที่สั่นไหวอยู่ที่พื้นย้อมเป็นสีแดงแต่ชายชุดดำไม่สนใจสิ่งเหล่านี้ เงยหน้ากะทันหัน ร้องเรียกประโยคหนึ่งอย่างยากเข็ญ“เยาเยา……”เพียงชื่อ
