หันกลับไปกะทันหัน ริมฝีปากสีชมพูนุ่มกับริมฝีบางเย็นๆผ่านกันไป ราวกับว่าชนกันแล้ว และราวกับว่าไม่เคยได้สัมผัสกันมาก่อนร่างกายของฮ่องเต้ชะงักไปครู่หนึ่งหลานเยาเยาก็ชะงักแล้วคงไม่ได้สัมผัสโดนแล้วหรอกนะ? คงจะไม่ นางไม่ได้รู้สึกเลยสักนิดไม่มีเด็ดขาด!หลานเยาเยาระงับอารมณ์ไว้ แต่ฮ่องเต้ไม่เหมือนกันแล้ว เขาผละออกไปในทันทียื่นมือไปสัมผัสริมฝีปากของตัวเอง ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าที่สง่างามแดงระเรื่อขึ้นในพริบตา“ซู่เอ๋อ ความรู้สึกนี้ดีมาๆ”“ปากของเจ้าหวานมาก ยังจะมีไฟฟ้าเล็กน้อย ชาๆ ในใจของข้าหัวใจเต้นเร็วมาก”ฮ่องเต้พูดอย่างจริงจังดวงตาจ้องมองนางตรงๆ กล่าวอย่างแน่วแน่ ยกริมฝีปากจ้องตรงไปที่นาง มีจังหวะที่ต้องการจะพุ่งเข้ามา“ซู๋เอ๋อ ลองอีกทีได้หรือไม่?”พูดจบ ไม่รอการตอบสนองของหลานเยาเยา ก็โน้มตัวเข้ามา มือสองข้างกุมหน้าของหลานเยาเยาไว้ ทำปากจู๋แล้วต้องการจูบเข้ามาหลานเยาเยาผลักเขาออก มองค้อนเขาไปแวบหนึ่ง1056
“ท่านบ้าไปแล้วหรือไง?”สมควรตาย ยังจะสัมผัสโดนแล้ว“ไม่ได้บ้า ซู๋เอ๋อ ได้หรือไม่?”“ไม่ได้” ในห้ององครักษ์ลับของฮ่องเต้กำลังฆ่าฟันกับนักฆ่า เขาฮ่องเต้ผู้หนึ่ง อยู่บนเตียงพูดเรื่องจูบกับผู้หญิงผู้หนึ่ง เช่นนี้ดีหรือ?ดังนั้น นางปฏิเสธทันควัน“หลังจากนี้เรื่องแบบนี้คิดก็ไม่ต้องคิด”ได้ยินดังนั้น ฮ่องเต้เงียบแล้ว สีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย เหมือนกับว่าความชอบบางอย่างถูกแย่งชิงไปเช่นนั้นแต่เงียบเพียงค