ตอบแบบนี้อีกแล้ว ฮ่องเต้ได้ยินจนชินไปนานแล้ว แต่ในใจก็ยังมีความผิดหวังเล็กน้อยแต่ว่า!“คุณชายอย่างข้าจะไม่ยอมแพ้”“……”ยังจะคุณชาย?คือเป็นคุณชายของครอบครัวขุนนางจนคุ้นชินแล้วสุดท้าย หลานเยาเยาจนปัญญาจริงๆ กล่าวว่า “ตามใจท่าน” ต่อจากนั้นล้มหัวแล้วนอน ยังไงซะนางก็รู้สึกว่าฮ่องเต้คิดไม่ซื่อเพื่อเปิดโปงคำโกหกของเขาโดยเร็วหลานเยาเยาแอบทดสอบ จนกระทั่งแอบทำอะไรบางอย่างในนํ้าชาอาหารของเขาในเวลาที่เขาไม่ได้ติดตามตัวเอง นางก็สามารถหาเบาะแสของเขาได้อย่างง่ายดายเป็นดังคาด ผ่านไปไม่กี่วันในคํ่าคืนที่มืดมิดลมแรงคืนหนึ่ง ฮ่องเต้ที่อยู่ข้างห้องของนาง แอบออกย่องออกไปหลังจากที่นางได้ยินความเคลื่อนไหว จึงได้แอบติดตามไปคิดไม่ถึงว่าฮ่องเต้จะหยุดลงที่ป่าเมเปิลผืนหนึ่ง ทั้งร่างแผ่อายเย็นยะเยือกอย่างกะทันหัน โดยรอบเต็มไปด้วยกลิ่นอายหนาวเหน็บ พลังกลิ่นอายที่ผู้มีชีวิตห้ามเข้าใกล้พุ่งเข้ามา1049
กับความสูงส่งนั้น ภาพลักษณ์ของฮ่องเต้ที่มองกลอุบายแผนการร้ายทั้งหมดของโลกด้วยแววตาเย็นชาผสานเข้าด้วยกันหลานเยาเยาหรี่ตาลงเล็กน้อยนี่คือท่าทางที่เดิมทีเขาควรจะมี ช่วงเวลานี้แสร้งทำท่าทางเป็นสุภาพอ่อนโยนต่อหน้านางมาโดยตลอด จะต้องลำบากพอดูแน่ๆ!นางหลบอยู่หลังต้นเมเปิลใหญ่ กำลังต้องการจะเดินออกไป กลางอากาศเคลื่อนไหวอย่างประหลาดเป็นระยะอย่างฉับพลัน นางหยุดฝีเท้าลงเวลาเพียงชั่วพริบตา มีผู้สวมชุดประหลาดสิบกว่าคน คนที่ทาทั้งใบหน
