าย ไม่จำเป็นต้องตามไล่ล่าเป็นหมื่นลี้ เอาชีวิตของข้าหรอกนะ?”หลานเยาเยามองดูเขาอย่างระมัดระวังชายชุดขาวไม่พูดจา มุมปากกลับยกรอยยิ้มที่ความหมายไม่ชัดเจนขึ้นคือต้องการสังหารหรือ?ทำไมมองอย่างไรก็เหมือนกับต้องการจะฆ่านางนะ?ภายใต้ความกดดันทีละก้าวหลานเยาเยาถอยร่นไปทีละก้าวมองดูคนที่ยิ่งใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ท้ายที่สุดในนาทีนั้นที่ชายชุดขาวยกมือขึ้นแล้วตกมาทางนาง ด้านหน้าดำทันที สูญเสียสติสัมปชัญญะไปทันที……1045
“อ้า!”ในความดำสนิท หญิงสาวที่นอนบนเตียงผุดขึ้นนั่งทันใด หอบหนักเล็กน้อยหน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อละเอียดฮู้ว……โชคดีที่เป็นความฝัน ไม่เช่นนั้นต้องตายจริงๆแน่แล้วเพียงแต่……เตียงนี้เปลี่ยนเป็นเล็กลงได้อย่างไร? เตียงที่ตัวเองหาคนมาออกแบบโดยเฉพาะล่ะ?เครื่องนอนที่นุ่มสบายล่ะ?จิตใจที่ยังไม่นิ่งจากการตื่นตระหนก ค่อยๆฟื้นสภาพเล็กน้อย แล้วเป็นคลื่นลูกใหญ่ในพริบตา ห้องที่มืดสนิทดั่งหมึกถูกส่องสว่างด้วยเทียนในฉับพลัน ทันใดนั้นก็สว่างไสวขึ้นมาชายชุดขาวผู้หนึ่งยืนอยู่ด้านหน้าของเชิงเทียน วางห่อจื๋อจื่อลง หมุนตัวมองมาทางนาง“ซู่เอ๋อ เจ้าฟื้นแล้ว?”เสียงที่มีแรงดึงดูดนั่นดังขึ้น หลานเยาเยาขนลุกไปทั้งตัว มองชายชุดขาวที่อยู่ด้านหน้าเชิงเทียนด้วยสีหน้าหวาดกลัวเวลาหลังจากนี้ระยะหนึ่งหลานเยาเยาเดินไปที่ไหน ฮ่องเต้ชุดขาวก็ตามไปที่นั่นไม่ว่านางจะคิดหาวิธีการหลบหนีอย่างไร ท้ายที่สุดก็หนีไม่พ้นเงื้อมมือของเขา1046
ตกใ
