ูกพวกเขาใช้พลังจนหมด และถูกพวกเขาฆ่าตายสรุปแล้ว!รอบห้องโถงใหญ่ก็ล้วนเป็นนํ้า นอกนํ้าก็คือทรายเหลืองที่ไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีอาหารสุดท้ายเขาก็หนีไม่พ้นความตาย1017
“ตู้ม!”มีสายฟ้าฟาดผ่านท้องฟ้า ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลง ไม่รู้ว่าท้องฟ้ามีเมฆดำรวมตัวกันตั้งแต่ตอนไหน ในตอนที่ไล่วนเป็นนาฬิกา มีแนวโน้มว่าจะเกิดเป็นนํ้าวน อีกทั้งยังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และยังมีฟ้าผ่าตามกันมา อยู่ด้านบนห้องโถงใหญ่หลานเยาเยาเงยหน้าขึ้นไปมองเป็นแบบนี้ได้อย่างไร?แต่ในช่วงเวลาที่หยุดลง นางถึงได้พบว่าตัวเองนั้นได้กลายเป็นคนแก่ผมขาวอายุเจ็ดสิบ แปดสิบตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ดูท่าทางแล้วอายุจะห่างกับราชครูเทียนเวิงไม่กี่ปีนิ้วมือย่นจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ร่างกายไม่คล่องแคล่วเหมือนเมื่อก่อน แม้แต่ลมหายใจก็เปลี่ยนเป็นช้าและนานนางรู้สึกได้ว่าตัวเองใกล้จะตายแล้ว!ในเวลาที่เหม่อลอยอยู่ ราชครูเทียนเวิงก็พุ่งมาจะโจมตียู่หลิวซูอีกครั้ง นางอยากช่วย แต่ด้วยร่างกายที่ไม่คล่องแคล่วแล้ว แม้แต่แฉลบตัวก็ช้าไปครึ่งจังหวะจื่อซีและจื่อเฟิงด้านนั้นได้เข้าไปช่วยแล้ว……“เยาเยา……”นํ้าเสียงน่าดึงดูดดังขึ้นมาข้างกาย เย่แจ๋หยิ่งยืนอยู่ข้างกายนางตั้งแต่ต้นจนจบไม่ห่างไปไหนสักตอนการเปลี่ยนแปลงของหลานเยาเยา เขาดูอยู่ตลอดเจ็บปวดอยู่ในใจ เสียงเรียกนางก็แหบแห้งเล็กน้อย“เจ้าอยู่มาตลอด!”1018
เขาอยู่ เขาอยู่ตลอด นางรู้“อื้ม!” ตาของเขาแดงเล็กน้อย แต่ก็ยกมุมปากม
