ราชครูเทียนเวิงมองพวกเขาอย่างเย้ยหยัน เหมือนมองกลุ่มตัวตลก หลังจากที่หยุดหัวเราะ ก็พูดเสียงอึมครึมน่าสะพรึงกลัวว่า:“พวกเจ้าคิดว่าพวกเขาตายไปแล้ว ข้าก็จะเหลือแต่ทางตายแล้วรึ? น่าขัน ในมือข้านั้นยังมีไพ่ที่สำคัญที่สุดอยู่อีกใบหนึ่ง”พูดจบ!ราชครูเทียนเวิงหัวเราะน่าสะพรึงกลัว หยิบขวดเล็กออกมาจากอ้อมแขน ขวดนั้นโปร่งแสง ด้านในมีหนอนที่เป็นสีม่วงทั้งตัว รูปลักษณ์น่ารังเกียจ ตัวอ้วนเงอะงะ คดเคี้ยวอยู่ในขวดไปมาหนอนแบบนั้นแค่มองก็เป็นสัตว์ที่มีพิษที่สุดเห็นดังนั้นหลานเยาเยาก็หรี่ตามอง หนอนชนิดนี้นางเคยพบร่องรอยบนหนังสือหรือทุกแฟ้มเอกสารในการเปิดระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ถึงขนาดกับมาที่แผ่นดินใหญ่นี้ นางเคยสัมผัสมันครั้งนึงหนอนชนิดนี้เป็นพวกเดียวกับหนอนพิษกู่ สามารถควบคุมสมองคนได้เหมือนหนอนพิษกู่แต่สิ่งที่ไม่เหมือนก็คือ มันไม่สามารถทำให้คนกลายเป็นศพเดินได้ สูญเสียสติสัมปชัญญะ เชื่อฟังอย่างไร้ความคิดแบบหนอนพิษกู่แต่จะทำให้สติสัมปชัญญะของคนยังอยู่ภายใต้สถานการณ์ ขยายความอยากสังหารในใจไม่มีสิ้นสุด จนกลายเป็น ฆาตกรกระหายเลือด1000
ถ้าเป็นเช่นนั้น หลานเยาเยาก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรน่ากลัว ที่น่ากลัวกว่าก็คือ หนอนพิษกู่สามารถเปลี่ยนความคิดในใจไปได้หมด ตัวอย่างเช่น คนข้างกายที่สนิทที่สุด ก็จะถูกเขาฆ่าในฐานะศัตรูที่เกลียดที่สุดตอนนี้หนอนที่อยู่ในขวดบนมือราชครูเทียนเวิงก็คือหนอนพิษกู่ และก็คือหนอนพิษกู่ฝ่าง
