——กลางโถงใหญ่ มีเงาดำมากมายที่ดำสนิท ยืนเรียงสองแถวอย่างเป็นระเบียบ มองไปข้างหน้าเหมือนกัน ท่าทางไม่เปลี่ยนไป ด้านบนของพวกเขาคือหน่วยกล้าตายที่มีเสื้อผ้าต่างกันนับสิบกว่าคนแต่ละคนมีท่าทางชั่วร้าย แต่มีจุดที่เหมือนกันอยู่อย่างนึงก็คือ สวมหมวกเสื้อคลุมสีเข้ม ปกคลุมทั้งตัวไว้ เผยหน้าออกมาเพียงครึ่งเดียวสีเสื้อผ้าของเงาดำและหน่วยกล้าตายนั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง เงาดำนั้นสวมหน้ากาก เผยแค่ดวงตาออกมา; ส่วนหน่วยกล้าตายเผยออกมาเพียงครึ่งหน้า แม้จะเผยออกมาเช่นนี้ แต่ก็สามารถแยกออกว่าพวกเขาเป็นคนเดียวกันหรือไม่เงาดำและหน่วยกล้าตายที่หยิ่งยโส แต่ในตอนนี้กลับยืนอยู่อย่างเชื่อฟัง ไม่กล้าพูดจา ขนาดแม้แต่ดวงตาก็ไม่กล้าชำเลืองมองไปเรื่อยเพียงเพราะว่า ด้านหน้าพวกเขาทุกคนมีชายชราที่ดูมีพลังเต็มไปด้วยความกดดันยืนอยู่เขายืนอยู่ตรงกลางห้องโถง ทั้งตัวมีกลิ่นอายที่เหมือนสัมผัสก็จะถึงแก่ความตายแผ่ออกมา ดวงตาอึมครึมที่เต็มไปด้วยริ้วรอย จ้องมองแปลนสีเหลืองเก่าที่อยู่ในมือตาไม่กะพริบจ้องอยู่เนิ่นนาน จนลูกตาแทบจะติดไปบนนั้นแก่แล้ว……สายตาก็ไม่ดีเท่ากับตอนวัยรุ่นยาฉางตานนะยาฉางตาน เจ้าอยู่ไหนกันแน่?986
เป็นเวลานานราชครูเทียนเวิงถึงจะเงยหน้าขึ้นมา สายตามองไปอยู่ที่นึง จากนั้นก็ฉีกแปลนในมือออกครึ่งนึง และฉีกออกทีละน้อย ปล่อยเศษกระดาษร่วงกระจายไปตามพื้นสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ตำแหน่งที่ฮ่องเต้เอาไว้นั่งตอนว่าราชกิจ ตร
