งนั้นเป็นแท่นเรียบส่องแสงเงางาม เดิมที่นั่นควรจะมีบัลลังก์มังกรสำหรับฮ่องเต้แต่ตอนนี้กลับว่างเปล่าราชครูเทียนเวิงอดไม่ได้ที่จะหลี่ตาลง ยกเท้าก้าวขึ้นไปบนแท่นนั้นทีละก้าว และยืนอยู่ตรงที่ที่เดิมทีควรจะมีบัลลังก์มังกรเขาจ้องมองไปตรงนั้นอยู่นาน หลังจากนั้นก็เงยหน้ามองหน่วยกล้าตายนายหนึ่งและก็ก้มหน้าต่อไปหน่วยกล้าตายก็รู้ทันที สั่งกับทุกคนว่า:“ราชครูใหญ่สั่งให้ค้นหาบัลลังก์มังกรทุกซอกทุกมุม จักต้องหาให้พบ”“ทราบ!”นักฆ่าเงาดำและหน่วยกล้าตายที่เหลือรีบคำนับมือทันที ในไม่ช้า พวกเขาก็ค้นหาแต่ละมุมในห้องโถงใหญ่ ถึงขนาดแม้แต่หลังฉากกั้นก็หากันแล้ว แต่ก็ยังคงไม่ได้อะไรสักอย่างสีหน้าของราชครูเทียนเวิงไม่เปลี่ยน ให้พวกเขาหาต่อถ้าหาของที่อยากได้ง่ายขนาดนั้น เขากลับจะรู้สึกผิดหวังแต่ในขณะนั้น บนห้องโถงใหญ่ที่เงียบสงบ จู่ๆก็มีเงาดำถูกโยนเข้ามาและตกลงสู่พื้นอย่างแรง ต่อมาก็เป็นเสียงอู้อี้ของเงาดำสองคน987
ทุกคนมองไปตามเสียง มีร่างหนึ่งอยู่ด้านนอกห้องโถง แสงด้านหลังค่อยๆเดินเข้ามา ทุกคนมองใบหน้าของเขาไม่ชัดเจนแต่ดูจากรูปร่างเขาแล้ว น่าจะเป็นคนแก่อายุเยอะราชครูเทียนเวิงมองไปยังคนโหดเหี้ยมที่มา เกือบจะในตอนที่คนผู้นั้นหยุดนิ่ง รูม่านตาก็หดลงทันที เรื่องราวเก่าๆก็ผุดขึ้นมาในหัวทีละเรื่อง ละเรื่องคือเขา!โชคดีจริงๆ ที่แท้ก็ยังไม่ตายคนที่เข้ามาในห้องโถงใหญ่ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือเย่นโจกชิงที่เคยทำลายทุกอย่างขอ
