งเขาเรื่องในอดีตของทั้งสองคนในตอนนี้ค่อยๆปรากฏชัดขึ้นมาราชครูเทียนเวิงจ้องเย่นโจกชิงเขม่น เย่นโจกชิงเองก็จ้องราชครูเทียนเวิงเขม่งโดยทั่วไปแล้วเมื่อศัตรูพบหน้ากัน มักมีอารมณ์โกรธแค้นรุนแรงเป็นพิเศษ แต่พวกเขาไม่ได้มีบรรยากาศของความตึงเครียดเลย เหมือนกับเพื่อนเก่าสองคนที่ไม่ได้พบกันมาหลายปี ต่างยิ้มให้กันแต่รอยยิ้มนี้มันดูซับซ้อนเกินไป รอยยิ้มแบบนี้ถึงกับสามารถทำให้อุณหภูมิในห้องโถงใหญ่ลดลงได้อย่างรวดเร็ว เหล่าเงาดำและหน่วยกล้าตายทำตาถมึงทึง เพียงแค่รอให้ราชครูเทียนเวิงสั่ง พวกเขาก็จะสับผู้ที่มาเป็นหมื่นชิ้นหลังจากที่เงียบเป็นเป่าสาก……เย่นโจกชิง: “กี่ปีมาแล้ว?”988
ในสมัยราชวงศ์เก่า ฮ่องเต้ของพวกเขาในสมัยนั้น คนในสมัยนั้น ตอนนี้เหลือเพียงพวกเขาสองคนเหตุการณ์เมื่อสิบกว่าปีแผนชั่วร้ายนับไม่ถ้วน ความรักและความเกลียดชังที่ซับซ้อน……ปลงพราชนม์……ฆ่ายกตระกูล……ถอนรากถอนโคน……เสียงกรีดร้องดิ้นรนก่อนตายของคนนับไม่ถ้วน เสียงแหลมโหยหวนราวกับผีร้องไห้เสียงนั้นผู้ที่ตามก็จะอยู่รอด ผู้ที่ขัดขืนก็จะต้องตาย ทำให้วิญญาณพยาบาทหลายพันดวงไม่สงบสุขบางบัญชี ต่อให้นานแค่ไหนก็ชำระ บางความแค้น แม้จะผ่านไปเป็นพันปีก็ต้องแก้ตอนนี้เขามาแล้วไม่ว่าจะเป็นหรือตาย ก็จะสิ้นสุดต่อราชวงศ์เก่าแล้วราชครูเทียนเวิง: “จำได้ไม่ชัดเจนแล้ว”มีชีวิตมานาน เรื่องที่ต้องทำก็มากมาย ถึงขนาดกับลืมการเป็นตายของเพื่อนเก่าผู้นี้ไปแล้วตาเฒ่าเย
