เรื่องพรรค์นี้ เกิดมาไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน!
เพราะศาสตราวิญญาณกับศาสตราศักดิ์สิทธิ์ มันคนละชั้นคนละเกรดกันราวฟ้ากับเหว
แต่พอมานึกถึงความสามารถอันน่าตื่นตะลึงของพู่กันบัญชาการ ก็ดูจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่มันจะก้าวข้ามขีดจำกัดได้ขนาดนี้
เพราะต่อให้บอกว่าพู่กันบัญชาการเป็น ศาสตราเซียน จางอวิ๋นก็ยังรู้สึกว่าสมเหตุสมผลอยู่ดี
เดี๋ยวนะ… หรือจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ?
ในเมื่อมันอัปเกรดจากศาสตราวิญญาณข้ามขั้นมาเป็นศาสตราศักดิ์สิทธิ์ได้ งั้นจากศาสตราศักดิ์สิทธิ์… ก้าวต่อไปก็ต้องเป็นศาสตราเซียนสินะ…
อึก!
จางอวิ๋นกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
เขาพยายามสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน ก่อนจะตรวจสอบพู่กันบัญชาการที่อัปเกรดเรียบร้อยแล้วอย่างละเอียด
“บัญชาการขั้นสอง แสดงผลของตัวอักษรสองตัวพร้อมกันงั้นหรือ…”
จางอวิ๋นยกมือลูบคาง แววตาฉายแววใคร่รู้ แล้วเริ่มลงมือทดลองทันที
เขาจรดปลายพู่กันเขียนตัวอักษรที่ใช้บ่อยที่สุดอย่างคำว่า ‘เร็ว’ ลงไปในความว่างเปล่าก่อน จากนั้นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็หยิบ กระบี่รัตติกาลคลั่ง ออกมา แล้วตวัดเขียนคำว่า ‘คม’ เพิ่มลงไปอีกตัว
ทันทีที่ตัวอักษรแสงทั้งสองร่วงหล่นลงมาประทับ เขาก็