ด้วยเหตุนี้จึงยกเท้าแล้วเดินไปทางที่มาของเสียง มาถึงด้านข้างป่าไผ่ที่หนึ่ง บนข้างๆป่าไผ่ มีทะเลสาบที่คนสร้างขึ้นอย่างงดงามที่หนึ่งนํ้าในทะเลสาบระยิบระยับสั่นไหวเล็กน้อย งามน่าดู ศาลาเล็กกลางทะเลสาบมากมาย อยู่ในตำแหน่งที่ไม่เหมือนกันด้านบนทะเลสาบ มีทางเดินที่ซับซ้อนเชื่อมต่อกับฝั่งของทะเลสาบน่าแปลก?ทำไมไม่มีเสียงของการต่อสู้แล้ว?กำลังไปด้านหน้าตรวจดูความแท้จริง ฉับพลันนั้น “ซ่าซ่าซ่า” เสียงรุนแรงมากดังมา เสียงใบไผ่กระทบกันดังมาต่อจากนั้น ป่าไผ่ผืนหนึ่งก็เหมือนกับได้สูญเสียชีวิตชีวาแล้ว ห่อเหี่ยวล้มลงพื้นเสียงดังเช่นนี้ ดึงดูดสายตานางไปทันทีไผ่เหล่านั้นถูกพลังของดาบสั่นสะเทือน และยังกลายเป็นรอยบากที่เรียบร้อยด้านข้างไผ่เขียวที่ถูกตัด เงาดำสูงโปร่งยืนขึ้นอย่างทะนงตัวเขาหันหลังให้นาง กล้าหาญหล่อเหลา ทั้งร่างเย็นยะเยือก ในมือถือดาบยาวเปล่งแสงเย็นวาบด้ามหนึ่ง ทั้งๆที่ไม่ได้เลอะหยดเลือด แต่กลับดื่มชีวิตคนมากมายแล้ว“ชิ้ง……”ดาบแหลมคมเก็บเข้าปลอก เก็บความแหลมคมของอาวุธทั้งหมด930
ผู้ชายที่ทั้งร่างแผ่กระจายอายความหนาวเหน็บ มองดูหน่วยกล้าตายด้านหน้าที่ตายไปแล้ว ดวงตาที่เย็นชาไม่เคยกะพริบ มีเพียงคนผู้นั้นที่ในใจคิดถึง ใบหน้าที่เย็นชาดั่งนํ้าแข็งจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อยเยาเยา……เจ้าจะอยู่ที่นี่หรือ?และหลานเยาเยาตะลึงงันแล้วเป็นเขา!เงาร่างของเย่แจ๋หยิ่งกระทบเข้าในดวงตาของนางเช่นนี้ทั้งที่มีความโหยหาอา
