หตุนี้ เขาได้รับความสำคัญจากราชครูเทียนเวิง เริ่มทุ่มเทบ่มเพาะเขาให้เป็นนักฆ่าต่อจากนั้นมา ราชครูเทียนเวิงหายตัวไปแล้วเมื่อเขาพบกับเรื่องที่ไม่พอใจ ก็จะกลับไปที่คุกลับของป่าลึก มองดูเย่นโจกชิงที่หยิ่งผยองไม่มีใครสามารถเทียบได้ ตอนนี้สะบักสะบอมทำได้เพียงท่าทางหายใจด้วยความน่าอนาถเขาก็จะอารมณ์ดีมากอย่างไรเสีย!เย่นโจกชิงเคยเป็นบุคคลที่ยืนอยู่เหนือเมฆ ถูกเขาถีบลงไปในโคลนด้วยตัวเอง จะไม่ทำให้คนมีความสุขได้อย่างไร?“หลิน! เวย! จือ!”ตาเฒ่าเย่นเรียกชื่อของชายชุดเทาทีละคำอย่างชัดเจนชื่อนี้ทำให้เขายิ่งเพิ่มความเคียดแค้นชิงชังมากว่าหลานเฉินมู๋และราชครูเทียนเวิงเหตุผลไม่ใช่เพียงแค่หลินเวยจือใช้แผนการเจ็บตัวเพื่อทำให้เชื่อใจ ทำให้เขาถูกหลานเฉินมู๋จับกุม แต่เพราะผู้ใต้บังคับบัญชาที่ซื่อสัตย์ที่ได้หนี้รอดแล้วเหล่านั้นด้วยสิ่งของยืนยันบนร่างกายของเขาถูกหลินเวยจือ หลอกทีละคนทีละคน กลายเป็นวิญญาณภายใต้มีดของหลานเฉินมู๋ ทุกครั้งที่ตายหนึ่งคน เขาจะมาพูดให้เขาฟังในคุกลับของป่าลึกทั้งหมด ทำให้เขาเหมือนตายทั้งเป็น910
หากว่าไม่ใช่ทำเพื่อองค์ชายแห่งราชวงศ์เก่า เพื่อผู้ใต้บังคับบัญชาที่อาจจะยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ฆ่าตัวตายไปนานแล้ว“ข้ารอวันนี้มาเกือบจะสิบปีแล้ว วันนี้แม้ว่าจะตาย ก็ต้องลากเจ้าลงนรกพร้อมกันล้างแค้นให้บุคคลเหล่านั้นที่ถูกเจ้าทำร้ายจนตาย”หลินเวยจือเบ้ปาก ในดวงตามีแววความกลัวอย่างมากแวบผ่านแต่นึกถึง
