ขณะเดียวกันกับตอนนี้เสียงร้องที่น่าเวทนาทางนั้นล้มลงพื้น ด้านหลังของหลานเยาเยาทางนี้ปรากฏเงาร่างร่างหนึ่งขึ้นทันใด มีดสั้นชี้ไปตรงด้านหลังต้นคอของนางโดยตรง ในนาทีนั้นที่มีดสั้นแทงเข้ามา หลานเยาเยาก็หายตัวไปต่อหน้าบุคคลผู้นั้นทันทีหลังจากที่งงงันครู่หนึ่งบุคคลผู้นั้นรีบมองดูสังเกตรอบๆ กระทั่งหมุนตัวตรวจดูด้านหลังหลายครั้งเพื่อป้องกันการซุ่มโจมตี แต่ก็ไม่ได้อะไรเลยราวกับว่าหลานเยาเยาไม่เคยได้ปรากฏตัวโดยสิ้นเชิง“เฮ้ ด้านบนนี่!”เสียงที่มาอย่างกะทันหัน ทำให้คนผู้นั้นตกใจ ขณะที่เงยหน้าขึ้นในพริบตาอย่างไม่รู้ตัว ก็เบิกตาโพลงทันใดผงสีขาวเทลงมาในทันที ทำให้บนหน้าของคนผู้นั้น บนเส้นผม กระทั่งบนร่างกายล้วนเปรอะเปื้อนผงสีขาวแล้วทำให้คนผู้นั้นตกใจจนหน้าถอดสี รีบปัดผงแป้งเหล่านั้นทิ้งอย่างลนลาน แต่จะปัดอย่างไรก็ไม่หมดเขาตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง :“บุก พวกเจ้ารีบบุก จับนางให้ข้า ต้องการจับเป็น”นาทีนั้นที่เสียงของเขาสิ้นสุด หลานเยาเยาที่อยู่ด้านบนหัวของเขา แฉลบร่างกายทันที เหาะออกไปนอกสายตาของคนผู้นั้นอย่างฉับพลัน895
ในความมืดสลัว ได้ยินเพียงเสียงต่อสู้ที่จอแจ รวมทั้งเสียงร้องที่เวทนาดังขึ้นไม่ขาดหู แต่ก็มองไม่เห็นสถานการณ์การต่อสู้ของคนเหล่านั้น ทำให้จิตใจคนที่ถูกผงสีขาวสาดผู้นั้นหวาดผวายิ่งขึ้น สีหน้ายิ่งซีดขาวเรื่อยๆจนถึงเสียงการต่อสู้หยุดลง เสียงร้องที่เวทนาสิ้นสุด“ปึ่ง” เสียงหนึ่ง ศพไร้วิญญาณศพ
