อดอยู่ตลอด เวลานี้ได้ยินคำพูดของนาง เขารีบหยุดฝีเท้าลงทันที“ชีวิตคนอย่าพวกเรานี้ ราชครูเทียนเวิงไม่ได้ใส่ใจโดยสิ้นเชิง ก่อนหน้านี้ฝืนเปิดทางเข้าก็ใช้ชีวิตของพวกเราครึ่งหนึ่งแลกมาทันทีที่ทางเข้าเปิด เขาก็พาคนไม่กี่คนเข้ามาก่อน แต่ก่อนหน้านี้ ข้าเคยเห็นเส้นทางแผนที่ที่มือเขาชี้ เป็นทางนี้ ไม่ผิดแล้ว”จุดนี้เขากล้ารับรองแต่ว่า ได้รับการบังคับจากผู้อื่น แน่นอนว่าเขาไม่สามารถพูดความจริงทั้งหมดได้ชีวิต เขายังต้องการนะ!“อ๋อ ใช่หรือ?”898
หลานเยาเยาไม่ได้พลาดความเจ้าเล่ห์ที่แวบผ่านในตาของเขาอย่างกะทันหัน ในใจเปล่งเสียงไม่พอใจออกมาเสียงหนึ่งและไม่ได้พูดอะไร ก็ให้เขานำทางต่อคราวนี้เดินมาถึงพระราชอุทยานของภูเขาปลอมหลานเยาเยารู้สึกถึงความผิดปกติ จึงได้หยุดฝีเท้าลง คนที่เดินอยู่ด้านหน้าก็รับรู้ถึงสถานการณ์หยุดลงด้วยคนผู้นั้นแกล้งทำเป็นไม่รู้ : “ทำไมหรือ?”“ดูท่าแล้วต้องเสียเวลาหน่อยแล้ว” หลานเยาเยามุมปากยกขึ้นที่นี่มีคนซุ่มอยู่หนึ่งคนสองคนสามคน…….จากกลิ่นอายที่นาสามารถรับรู้ได้ ไม่ตํ่ากว่าห้าคนเด็ดขาด อีกทั้งวิทยายุทธกำลังภายในของคนเหล่านี้เทียบกับนักฆ่าก่อนหน้านี้ เป็นผู้ที่มีฝีมือเก่งกาจมากกับผู้ที่มีฝีมือธรรมดาอย่างแน่นอนหลานเยาเยามองดูคนผู้นั้นแวบหนึ่งคนผู้นั้นรู้ว่าเทพธิดารู้แล้ว รีบโบกมืออธิบายทันที :“ไม่ใช่คนของข้า พวกเขาฟังคำสั่งจากราชครูเทียนเวิงโดยตรง และฟังเพียงคำสั่งของราชครูเทียนเวิง
