มือถือหญ้าเฉียนยินค่อยๆยืนขึ้นมา ค่อยๆหมุนตัว มองดูฮ่องเต้ที่ห่างจากตัวเองไกลสามเมตร นางเปิดปากด้วยจิตใจที่สับสน“วางแผนกลลวงเพื่อข้า?”ก่อนหน้านี้ยังคิดว่าฮ่องเต้ที่มีชีวิตอยู่ในแผนการร้ายและการลอบฆ่าน่าสงสารตอนนี้กลับรู้สึกน่าโกรธ เพราะตอนนี้นางถึงได้แปลกใจ นี่เป็นกลลวงสำหรับนางตั้งแต่เริ่ม“……ใช่ และไม่ใช่”ฮ่องเต้ไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดจากตรงไหน ตั้งแต่ในท้องพระโรงใหญ่ที่ได้เห็นรอยประทับดอกไม้นั่นบนไหล่ของนาง ในสมองก็ปรากฏแผนการนี้ให้เห็นแต่ไหนแต่ไรเขาไม่เคยเชื่อพระราชวังของเทพเซียนอะไร และไม่เคยเชื่อว่านางมาจากท้องฟ้าจริงๆที่เคยเห็นตั้งแต่เล็กจนโต ประสบการณ์ของอุบายแผนการร้ายนับไม่ถ้วน และหลายร้อยรูปแบบดังนั้นเขาไม่เชื่อใจไม่ว่าใครก็ตาม!แม้ว่าในองครักษ์อ้างอู๋จะมีคนเห็นฮองเฮาของเขาตกลงมาจากท้องฟ้า เขาก็ไม่เชื่อ อย่างไรเสียฮองเฮาของเขาเป็นผู้หญิงที่วิชาการรักษาเยี่ยมยอดเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีวัสดุยาพวกยาหลอนประสาทชนิดนั้น……“ทำไมใช่? ทำไมไม่ใช่เพคะ?” หลานเยาเยาเม้มปากถามไถ่อย่างเรียบเฉย866
เผชิญกับการไต่ถามของหลานเยาเยา ฮ่องเต้ขยับริมฝีปากบางๆ เดิมคิดอยากพูดอะไรหน่อย สุดท้ายกลับเปลี่ยนเป็นโกรธ :“ทำไมข้าจะต้องตอบเจ้า?”“ได้!” หลานเยาเยายิ้มเจื่อนเล็กน้อย ก็ถูก นางมีสิทธิ์ถามอะไร นางก็ไม่ใช่เป็นบุคคลอะไรของเขา “ทุ่งดอกไม้หญ้าเฉียนยินนี้เป็นท่านให้คนเพาะปลูกสินะเพคะ?เช่นนั้นยาถอนพิษยังต้องกา
