บพิเศษ เป็นบุคคลผู้เดียวบนโลกที่เชี่ยวชาญทักษะวิชาการรักษาขั้นสูงที่สุดเพคะ”เช่นนั้นก็เก่งกาจแล้วเหมือนที่พระคุณเจ้าหยวนซูพูดไว้พอดี นางก็คือผู้หญิงที่สามารถควบคุมชะตาชีวิตของเขาได้“เช่นนั้นก็ดี ซู่เอ๋อ ฮองเฮาของข้า ตามข้ากลับห้องบรรทมเถอะ!”อะไร?หลานเยาเยาตะลึงงันแล้ว ดังนั้นประเด็นของการสนทนาเมื่อครู่คืออะไร?เห็นฮ่องเต้ยืนแล้ว เดินไปทางด้านหลังฉากกั้น หลานเยาเยาพิจารณากลิ่นอายในความมืดครู่หนึ่ง อดที่จะกลืนนํ้าลายไม่ได้ ตามก้นไปติดๆ838
บนท้องพระโรงใหญ่ ทุกคนล้วนมองไม่เห็นหลานเยาเยาคลานอยู่ที่พื้น เจ็บปวดจนยืดตัวตรงไม่ได้เสียงพิณยังคงดังต่อไป แต่สีหน้าของนางเปลี่ยนเป็นขาวซีดแล้วปะติดปะต่อแล้ว……นอกจากเวลาที่ข้ามเวลา นอกเหนือจากนั้นทั้งหมดล้วนปะติดปะต่อได้แล้วที่แท้ตัวเองก็อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ตอนต้นตั้งนานแล้ว ก็ได้ข้ามเวลามาครั้งหนึ่งแล้วอีกทั้งยังเป็นการข้ามเวลามาทั้งร่างกายและวิญญาณมิน่าล่ะในหุบเขาจิ้นที่ชนเผ่าหยินไห่ นางได้ปรากฏอาการหลงลืมในระยะสั้นครั้งหนึ่ง ในอาการหลงลืม เหมือนกับว่านางเห็นภาพที่เลือนรางเหล่านี้แล้ว เป็นหานแสปลุกให้นางตื่นมิน่าล่ะขณะอยู่ในมายาของหมู่บ้านฝันฮั๋ว นางใช้ความคิดเปิดรูปแบบการรักษาด้วยการนอนหลับของระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บให้ทำงาน แปลกใจที่พบว่ารูปแบบการรักษาด้วยการนอนหลับถูกเปิดทำงานแล้วไม่เพียงแค่ครั้งเดียว แต่ในความทรงจำของนางยังไม่เคยเปิดทำงานมาก่อน