ขรึม ท่าทางเหมือนถูกบังคับด้วยความจนปัญญาต้องทำอย่างเป็นทางการ เมื่อมาถึงด้านหน้าของนางไม่ให้โอกาสนางได้ขัดขืน โน้มตัวไปแล้วขึ้นไปกดทับบนตัวนาง เสียงทุ้มตํ่าดังขึ้นข้างหู“ซู่เอ๋ออย่ากลัว ข้ามีประสบการณ์ จะไม่ทำให้เจ้าเจ็บเด็ดขาด”หลานเยาเยาเม้มปากไม่พูด840
ในมือได้เตรียมยาเสน่ห์ไว้ดีแล้ว รวมถึงยาผงที่ทำให้อับอายบังอาจถอดเสื้อผ้านาง ก็รอการแก้แค้นสุดโหดของนางเถอะ!นางไม่พูดจา ฮ่องเต้ก็ถือว่านางยอมรับแล้วด้วยเหตุนี้!เขาปล่อยผ้าม่านของเตียง ปิดบังพวกเขาทั้งสอง เมื่อดึงผ้าห่ม ผู้มีประสบการณ์ชํ่าชองจากนั้นหนึ่งคืนก็ผ่านไปเช่นนี้แล้ว……ถูก!ก็คือผ่านไปด้วยการกดทับเช่นนี้เช้าตรู่วันที่สอง หลานเยาเยาไม่ได้นอนทั้งคืน มองท้องฟ้าโดยไม่รู้จะพูดอะไรไม่มีประสบการณ์ นางยังไม่เคยเห็นผู้มีประสบการณ์หรือ?นี่ก็คือสิ่งที่ฮ่องเต้บอกว่าเป็นผู้มีประสบการณ์ชํ่าชอง?นางคาดว่า ฮ่องเต้ไม่เคยเห็นผู้มีประสบการณ์ ยิ่งไม่เคยได้มีประสบการณ์ด้วยแต่ว่า มีจุดหนึ่งเขาพูดถูก คือไม่เจ็บ ก็คือทับบนตัวนางเหนื่อยมาก ทั้งตัวชาไปหมดแล้วนางเคลื่อนไหว ทำให้บางคนรีบตกใจตื่นลืมตาสองข้างขึ้นในพริบตา แรงสังหารปรากฏขึ้นทันที กลิ่นอายเย็นยะเยือกที่เหน็บหนาวแหลมคมอบอวลอย่างรวดเร็ว สะกดเข้าในตาคือหญิงผู้หนึ่งที่ขมวดคิ้ว841
ถึงได้จดจำได้อย่างฉับพลันว่าหญิงผู้นี้คือฮองเฮาของเขา ไม่ใช่นักฆ่าที่มาลอบสังหารเขาสมควรตาย!เขาที่โดยปกติหลับไม่สนิท
