เย่หลีเฉินเห็นหลานเยาเยาก้มหัวครุ่นคิด ไม่รู้ว่าคิดอะไรจึงไม่ไปรบกวนนางอีกและเดินไปอีกด้านคนเดียวหลานเยาเยานั่งลงบนพื้น มองพื้นที่เต็มไปด้วยทรายเหลือง คิดถึงแผนที่ภูมิประเทศม้วนหนังแกะที่จำเอาไว้ในหัวคิดอย่างละเอียดซํ้าแล้วซํ้าเล่าค้นหาซํ้าแล้วซํ้าเล่าที่ไหนถึงจะมีโอเอซิส?ในที่สุด ก็ไม่ผิดหวังที่ครุ่นคิดอย่างสุดแรง และมันก็ทำให้นางหาโอเอซิสแห่งหนึ่งบนแผนที่ภูมิประเทศเจอได้จริงๆ ดูเหมือนจะอยู่ไม่ไกลจากที่ที่พวกเขาอยู่ตอนนี้ด้วยน่าจะอยู่ทางด้านหน้าอืม เป็นทางที่ส้งเย่นกุยบอกให้นางไปพอดี……หลังจากพักผ่อนมาเกือบจะสองชั่วโมง กลุ่มของพวกเขาสี่คนก็ออกเดินทางอีกครั้ง ครั้งนี้เป้าหมายของพวกเขาก็คือหาแหล่งนํ้าเนินทรายนูนสีเหลืองทองไปตลอดทาง พายุทรายพัดเบาๆ พระอาทิตย์ที่ใกล้จะลับฟ้า ทำให้เกิดทิวทัศน์ที่งดงามการเดินมาตลอดสองวันติดนี้ กานํ้าที่มีเพียงอันเดียวก็หมดแล้วบวกกับพระอาทิตย์ที่รุนแรงขึ้นเรื่องๆ นอกจากส้งเย่นกุยที่ไม่เปรอะเปื้อนทรายดังเช่นเคย มีกำลังวังชาเหมือนปกติคนที่เหลือ ก็ค่อยๆไม่มีพลัง785
ไม่รู้ว่าเสียงใครพูดขึ้นมาว่า:“ดูนั่น นํ้า ตรงนั้นมีแหล่งนํ้า”หลานเยาเยาที่ค่อนข้างงง หลังจากได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็นิ่งไปเล็กน้อยแหล่งนํ้า?ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่บนเนินทราย นางแน่ใจว่าเคยมองรอบๆแล้ว และก็ไม่เห็นว่ามีแหล่งนํ้าตอนนี้เพิ่งผ่านมาแค่เนินเดียว จะมีแหล่งนํ้าปรากฏขึ้นมาได้อย่างไร?แม้ในใจจะ
