จู่ๆหลานเยาเยาก็อยากรู้มาก ว่าพระคุณเจ้าหยวนซูนี้เป็นคนอย่างไรทันทีที่มีความคิดนี้ออกมา ต่อมาเสียงที่อยู่ข้างกายก็ต้องทำให้ประหลาดใจ ราวกับว่าเขารู้สิ่งที่นางคิด“พระคุณเจ้าหยวนเป็นคนปริศนา ไม่มีใครรู้ว่าเขามาจากที่ไหน รู้เพียงแค่ออกเดินทางไปทั่วมานาน แล้วก็ไปยังส่วนลึกของทะเลทรายและก็ไม่มีใครรู้ว่าเขาคือใคร รู้เพียงแค่ว่าเขาเป็นพระคุณเจ้าที่บรรลุธรรมะ รู้วิชาการรักษา อาจจะเป็นผู้พิทักษ์ทะเลทราย ถึงแม้จะออกเดินทางมาหลายปี แต่ก็ไม่เคยไปไกลจากทะเลทรายมากนัก”เมื่อพูดถึงพระคุณเจ้าหยวนซู นัยน์ตาของส้งเย่นกุยก็เป็นประกายเล็กน้อย“ที่แท้ก็เป็นบุคคลปริศนาที่มีเรื่องราว”เพียงแต่ว่าเมื่อเทียบกับความประหลาดใจของพระคุณเจ้าหยวนซูแล้ว ส้งเย่นกุยกลัวว่ายิ่งจะทำให้นางรู้สึกว่าไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาๆขนาดนั้น“ข้าก็เป็นแค่หมอคนนึง ไม่ได้มีเจตนาร้านต่อเทพธิดา เทพธิดามิต้องระแวง”เดาสิ่งที่เธอคิดออกอีกแล้วรึ?เป็นคนที่สามารถเข้าใจความคิดนางจริงๆ เขาจะฆ่าปิดปากไหมนะ?ส้งเย่นกุยมองหลานเยาเยาอย่างแปลกประหลาด ปิดปากอย่างอายๆ มีความระมัดระวังอยู่ในดวงตาความคิดมันพลิกผันเกินไป เขาต้องค่อยๆ778
“เจ้ารู้ว่าข้ากำลังคิดอะไรจริงๆ? อีกอย่างความภาคภูมิใจนี้ แปลกจริงๆที่ข้าไม่เกลียดเจ้า”เมื่อครู่นางสงสัยเล็กน้อย แต่ตอนนี้มั่นใจแล้วเป็นหมอเหมือนกันก็พอแล้ว ตอนนี้แม้แต่นางคิดอะไรอยู่ก็รู้อีก หรือเขาจะรู้วิชาการอ่านใจคน?ตอนที่อ
