ยู่หมู่บ้านฝันฮั๋ว นางไม่ได้รู้สึกว่าส้งเย่นกุยมีอะไรที่พิเศษ แต่ยิ่งพอเข้ามาในทะเลทราย นางก็ยิ่งมีความรู้สึกผูกพันธ์กับเขาแน่นอนว่าความผูกพันนี้ ไม่เกี่ยวกับเรื่องความรักส้งเย่นกุยขบคิด ไตร่ตรองคำพูดสักพัก และเอ่ยขึ้นมาว่า:“เป็นพระกรุณาที่เทพธิดาชอบ เป็นเกียรติของข้าจริงๆ”“อา! ข้าไม่รู้เลยว่าหมอส้ง ส้งเย่นกุยที่ขี้อายไม่มีพิษมีภัย ก็มีด้านที่หยิ่ง หลงตัวเองด้วย”การพูดคุยอย่างเต็มที่อิสระนี้ทำให้คนมีความสุข ก็เหมือนกับการพูดคุยกับคนรู้ใจ“บางที……นี่ก็คือเจตนาเดิมของข้า เกิดมาก็เป็นเช่นนี้ เพียงแต่ผ่านเรื่องราวอะไรมา ก็ซ่อนเอาไว้ในใจ พอเข้ามาในทะเลทราย ถึงจะเพิ่งตื่นตัวขึ้นมาได้เท่านั้น”เรื่องที่แอบเห็นความคิดของเทพธิดาได้นั้นเริ่มตั้งแต่ตอนไหนนะ?ส้งเย่นกุยคิดไปสักพักดูเหมือนว่าจะเป็นตอนที่หลังจากเดินออกมาจากหมู่บ้านฝันฮั๋ว และเขาหันกลับไปมองครั้งสุดท้ายครั้งนั้น หมู่บ้านฝันฮั๋วกลายเป็นซากปรักหักพังอยู่ในสายตา779
ถึงจะได้รู้ขึ้นมาในทันทีว่า หมู่บ้านฝันฮั๋วเป็นแค่เพียงภาพลวงตาในฝัน ราวกับว่าความทรงจำได้แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย และฝังเข้าไปในสมอง แต่พอนางมา ถึงจะสามารถทำให้เขาออกเดินออกจากดินแดนแห่งความฝันได้“มีเจ้าพูดเช่นนี้ ในใจของข้าก็ยิ่งสงบ อย่างน้อยก็มีความหวังในการหายาฉางตานแล้ว”ทั้งสองคนยืนบนเนินทรายอยู่นาน พอรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวทางด้านจื่อเฟิง ก็หมุนตัวกลับไป ถึงจะรู้ว่าเย็นห
