งฟื้นแล้ว นางรีบเดินไปทางจื่อเฟิงมองเบื้องหลังของหลานเยาเยา ส้งเย่นกุยนักปราชญ์ผู้นอบน้อมมีสีหน้าอ่อนโยนเล็กน้อย พึมพำออกมาว่า:“ดอกไม้เบ่งบานและโรยรา มีการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ ภาพลวงตาในฝัน สุดท้ายก็คืออยู่คนละภพ เป็นข้าที่มาช้าไป เทพธิดาเจ้านายของข้า”หลังจากที่เย็นหงตื่นมาถึงจะรู้ว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่หลังจากรู้เรื่องราวที่ผ่านมาก็รู้สึกละอายใจ รู้สึกว่าตนเองทำให้เทพธิดาและผู้คุ้มกันเฟิงลำบาก เจตนาเดิมของนางก็เพียงแค่อยากจะติดตามร่วมเป็นร่วมตายกับเทพธิดา คิดไม่ถึงว่าจะมากลายเป็นภาระใบหน้าจึงแดงกํ่าด้วยความอับอายไปชั่วขณะจื่อเฟิงไม่พูดอะไรแต่ยืนขึ้นมา และรักษาระยะห่างกับนางแต่เย่หลีเฉินย่อตัวลงมายองๆอยู่ครึ่งนึงตรงหน้านาง เสียงอ่อนลงเล็กน้อย“แม่นางเย็นหง สถานการณ์อันตรายยากลำบากยังไม่พ้นไป อย่าดูถูกตัวเองและท้อถอยเลย เทพธิดาอยากเห็นความแข็งแกร่งของเจ้า ไม่ใช่ความอ่อนแอของเจ้า”780
คาดว่าคงเคยหว่านเสน่ห์ใส่หญิงสาวไปทั่วสำหรับคำหลอกล่อหญิงสาว แค่เขาอ้าปากก็มาแล้ว เคยพูดว่าพวกนี้คือคำพูดปลอบให้หญิงสาวดีใจ ตอนนี้ก็พูดเช่นนี้เหมือนกัน ทั้งหมดทั้งมวลก็คือมีเจตนาดี“ขอบพระทัยองค์ชายรัชทายาท ข้าน้อยเข้าใจแล้ว”เมื่อเห็นหลานเยาเยาเดินมา เย็นหงที่ตัวสั่นก็ลุกขึ้น คำนับนางอย่างมีมารยาท“ข้าน้อยขอบพระทัยเทพธิดา ที่มีบุญคุณช่วยชีวิตไว้!”“ขอบคุณข้าทำไม? คนที่คว้าเจ้าออกมาจากทรายเหลืองคือองค์ชายรัช
