ทายาทคนที่แบกเจ้าผ่านการล้อมโจมตีของกองทัพมดทะเลทรายคือจื่อเฟิง แต่คนที่ต้องของคุณที่สุดก็คือหมอส้ง เขาช่วยพวกเราไว้”หลานเยาเยาพูดเบาๆ ไม่ได้มีความหมายถึงการตำหนิ แต่มีเสน่ห์ของการหยอกล้ออยู่ในนั้น“ล้วนเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตข้าน้อย ข้าน้อยยอมเป็นวัวเป็นม้า แม้จะตายเป็นหมื่นครั้งก็ไม่ปฏิเสธ ขอขอบคุณทีละท่าน”หลังจากหลานเยาเยาพยักหน้า เย็นหงก็ไปขอบคุณคนอื่นเย่หลีเฉินขยับเข้าใกล้หลานเยาเยาเล็กน้อย มองส้งเย่นกุยที่อยู่ไกลๆด้วยท่าทางแปลกประหลาด พูดออกมาอย่างไม่ชัดเจนว่า“เบื้องหลังเขาเป็นยังไง? มักจะรู้สึกว่าไม่เหมือนคนจริงๆ”นี่คือความคิดในใจจริงๆของเขา เดิมเขาไม่อยากพูด แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้มองว่าหลานเยาเยาเป็นความช่วยเหลือจากภายนอกแล้ว เขาเชื่อว่าหลานเยาเยาน่าจะมองต้นสายปลายเหตุออก ดังนั้นจึงถามนางเพื่อคลายความสงสัย781
ใครจะรู้……“ไม่ว่าเขาคือใคร อย่างน้อยก็ไม่ได้ทำให้พวกเราตาย และยังช่วยพวกเราไว้ค่อยๆมองไปทีละขั้นเถอะ!”พอพูดประโยคนี้จบก็เห็นเย่หลีเฉินงงงวยเล็กน้อย นางจึงเสริมขึ้นมาอีกประโยคว่า“ข้ารู้สึกว่าเขาเกี่ยวข้องกับยาฉางตาน”แน่นอนว่านางไม่ได้พูดเรื่องที่ส้งเย่นกุยอ่านใจนางได้ออกมาเพราะมันจะน่าตกใจเกินไป และตอนนี้เย่หลีเฉินก็มองว่านางเป็นของตัวเองไปแล้วจากที่มีประสบการณ์เคยเห็นความแข็งแกร่งของเย่หลีเฉินที่ออกหน้าเพื่อหลานชิวหยุนแล้ว เกรงว่าถ้าพูดออกไป เย่หลีเฉินจะให้ท้ายลูกตัวเอง
