และตั้งแง่กับส้งเย่นกุยจะมีความกังวลในการเอาชีวิตรอดอย่างไรเสีย ส้งเย่นกุยก็ประหลาดเกินไป เย่หลีเฉินทำได้ไม่เท่าเขาทันทีที่คำพูดออกไปดวงตาของเย่หลีเฉินก็งงงัน ราวกับจมอยู่ในความคิดของตัวเองอยู่สักพัก แล้วค่อยพยักหน้าเห็นด้วยอย่างผิดปกติ“พูดได้มีเหตุผล แต่เจ้าต้องระวังเขาใช้กำลังทุบตีเจ้า ข้ารู้สึกว่าเขามีเจตนาร้ายต่อเจ้า”โดยเฉพาะตอนที่อยู่ในหมู่บ้านฝันฮั๋ว สายตาที่ส้งเย่นกุยมองหลานเยาเยา ดูกระมิดกระเมี้ยน ดูแว็บแรกก็คือวัยรุ่นที่มีความรัก มีความคิดที่ไม่ดีต่อนาง782
พอเข้ามาทะเลทราย สายตาก็กำเริบเสิบสาน ชำเลืองมองหลานเยาเยา สายตาแบบนั้นดูเหมือนกับเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ทำให้เขารู้สึกอึดอัดมากตอนนี้เขากับหลานเยาเยาเป็นเพื่อนกัน ผ่านการร่วมเป็นร่วมตายกันเขารู้ความคิดของตัวเองดีแต่ก็รู้ว่าระหว่างเขาและนางนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างไรเสียก็ยังมีเสด็จอาที่งดงามราวเทพบุตรอยู่ ซึ่งเป็นคนที่สำคัญที่สุดของหลานเยาเยาเพื่อตัวเอง และเพื่อเสด็จอา เขาต้องดูส้งเย่นกุยให้ดี ป้องกันไม่ให้เขาเอาเสด็จอาสะใภ้ตนเองไป!“ไม่เป็นไร ข้ารู้ว่าจะทำอย่างไร!”ปัญหาตอนนี้ ไม่ใช่ว่าควรหรือไม่ควรกั้นส้งเย่นกุย แต่ควรต้องพิจารณาปัญหาอาหารและนํ้าของพวกเราในร่างกายตอนนี้มีแต่นํ้าหนึ่งขวด พวกเขาทนได้ไม่ถึงสามวันจำเป็นต้องหาโอเอซิสให้เจอหรือว่า……รอจนระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บเปิดแต่ก็น่าแปลก หลังจากที่ระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บของน
