ออกให้คนเราเสมอ ความหวังก็มีอยู่เสมอ”พูดถึงตรงนี้ เย็นหงก็ก้มหน้าลงเงียบๆ นํ้าตาที่หยุดอยู่ตรงเบ้าตาก็ไหลลงมาทั้งกลุ่มค่อยๆออกเดินทางอีกครั้งตอนนี้ หลานเยาเยาและส้งเย่นกุยเดินเคียงข้างกัน ส้งเย่นกุยที่พูดน้อยมาตลอดหันหน้ามามองหลานเยาเยา และพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาว่า“ก็รู้อยู่ว่าเป็นภาพลวงตา แต่ยังให้ความหวังคนอื่น หลังจากทำลายความหวังไปแล้วก็ยังมีกระจิตกระใจมาล้อเล่น เทพธิดา ข้าประหลาดใจเล็กน้อยว่า เรื่องอะไรที่ทำให้ท่านควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ทำให้อารมณ์ไม่ดี?”สายตาของหลานเยาเยาจ้องไปที่หน้าของส้งเย่นกุยสักพักก็นึกถึงฉากผู้ชายคล้ายกับเทพบุตร ใช้สายตาเย็นชาที่สุด จับกระบี่ยาวอันเย็นเยือกแทงมาที่นาง และผลักนางตกหน้าผาให้หนอนพิษกู่นับหมื่นกัดกิน……นางอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเล็กน้อยการถูกฆ่าโดยคนที่รัก นางไม่อยากที่จะลองอีกครั้ง“คาดว่าชีวิตนี้คงไม่แล้วหล่ะ” หลานเยาเยายกยิ้มเบาๆมุมปาก“ไม่เห็นอนาคต อนาคตอาจจะไม่ได้เป็นดังที่หวัง”“หมายความว่าอย่างไร?”790
หลานเยาเยาสังเกตเห็นความหมายที่แฝงในคำพูดของส้งเย่นกุย ดวงตาก็หรี่ลงทันทีจ้องมองสีหน้าของเขา“ไปเถอะ! ด้านหน้ามีโอเอซิสอยู่แอ่งนึงจริงๆ” เพียงแต่ว่าไม่ได้อยู่ในทิศทางที่ภาพลวงตาปรากฏขึ้นพูดจบ!ส้งเย่นกุยเดินนำไปก่อนหลานเยาเยาเก็บความสงสัยในใจไว้ มองด้านหลังแว็บนึง และรีบตามขึ้นไป
791
