ังหลวงผู้นั้นดีใจเหมือนดั่งได้กินตุ๊กตานํ้าตาลหนึ่งร้อยอัน จึงเด็ดแตงโมผลโตริมสวนมาหนึ่งลูก ใช้ฝ่ามือผ่าแตงโมออกกินคำใหญ่เริ่มกินไปได้สองคำยังไม่ทันได้รสชาติ แต่ไม่นานสีหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยน อ้าปากอย่างทรมาน ดวงตาโมโหสุดขีดมือทั้งสองสั่นเทาเกาคอของตนเหมือนกับมีพิษเป็นหมื่นทิ่มอยู่ข้างในคอ ดิ้นรนอยู่ได้ไม่นานก็ล้มลงกับพื้น พลิกตัวไปมาและร้องตะโกนอย่างทรมานมุมปากเริ่มมีเลือดสีดำไหลออกมา ทั่วทั้งร่างสั่นราวกับเป็นตะคริว มือทั้งสองบวมแดง ใบหน้าเปลี่ยนสี น่ากลัวน่าขนลุกพลิกตัวไปมาไม่กี่ครั้งก็ขยับตัวไม่ได้และร้องไม่ออกอีก เหลือเพียงแต่ดวงตาทั้งสองเบิกโต นัยน์ตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดขันทีสำรวจลมหายใจของเขา ก็หน้าถอดสีพูดขึ้นว่า:“ฝ่าบาท เขา เขาตายแล้ว”“เลว เลว ไอ้สารเลว” สภาพจิตใจของฮ่องเต้ใกล้แตกสลายแตงโมแท้จริงแล้วมีพิษ!สวรรค์ลืมข้าใช่ไหม?เขาคือฮ่องเต้ประเทศก่วงส้า อยู่เหนือคนนับหมื่น ในอนาคตยังต้องมีชีวิตอมตะปกครองใต้หล้าแต่ตอนนี้จะทำอย่างไรไม่มีนํ้า ไม่มีอาหาร ขนาดเนื้อคนเลือดก็คนล้วนกินแล้ว แต่ตอนนี้ยังบีบให้เขาหมดหนทาง762
เขาตายไม่ได้ เขาคือฮ่องเต้ เป็นบุตรของมังกรสวรรค์โดยแท้!ฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าที่จิตใจที่ใกล้แตกสลาย หยิบกระบี่ที่กำลังพลของเขาทิ้งไว้แล้วฟันแตงโมอย่างบ้าคลั่ง ด้วยท่าทางอย่างกับใกล้เป็นบ้า“ล้วนตั้งตนเป็นศัตรูกับข้า ข้าจะฆ่าพวกเจ้า พวกเจ้าต้องฆ่าให้หมด”เขาพูดจาอย่างไร้
