เมื่อเห็นว่าคนของทางฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าอยากจะไปครอบครองสวนแตงโม ทางหลานเยาเยาก็มีคนร้อนรน“เจ้าสำนัก…”หลานเยาเยายกมือขัดขึ้นและก้าวเดินอย่างไม่ช้าไม่เร็วไปทางสวนแตงโม“แตงโมที่นั่นมันวิ่งหนีไม่ได้ สำรวจโดยรอบอย่างระมัดระวัง”ความปลอดภัยเป็นที่หนึ่ง กลางทะเลทรายเต็มไปด้วยสิ่งลึกลับแปลกประหลาด ในขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยกลิ่นไอของความตายต้องระวังสุขุม ป้องกันเกิดเหตุอันตรายคนของฮ่องเต้ไปถึงที่สวนแตงโมก่อนจากนั้นรีบทำเส้นแนวป้องกันไม่ให้คนของหลานเยาเยาเข้าใกล้แม้ว่าในมือของพวกเขาจะไม่มีอาวุธ แต่เพื่อการกินแล้ว บนใบหน้าของเขาบ่งบอกว่าไม่ยอมอ่อนข้อให้แม้เพียงน้อย แต่ละคนดวงตาสีแดงเข้มราวกับจะกินคนอย่างไรอย่างนั้น“เทพธิดา โปรดอย่าเข้ามาใกล้อีก แตงโมพวกนี้เป็นของฮ่องเต้แล้ว กำลังพลของท่านมีนํ้ามีอาหารอย่าได้แย่งกับพวกเราเลย”คนของเทพธิดาแต่ละคนพกอาวุธมาด้วย ใบหน้าดุดันโหดเหี้ยม จำนวนคนก็มากกว่าพวกเขา พวกเขาหวาดกลัวว่าจะสู้ไม่ได้แต่เมื่อใช้ไม้แข็งไม่ได้ก็ใช้ไม้อ่อน พวกเขาใช้วาจาในการจู่โจม751
หลานเยาเยานำคนไปยื่นตรงหน้าพวกเขา สองมือกอดอก ไม่มองพวกเขาแม้แต่น้อยมองข้ามพวกเขาไปยังสวนแตงโมที่อยู่ตรงหน้า บนใบและผลของแตงโมพวกนี้ล้วนมีทรายเหลืองอยู่เป็นชั้นๆแตงโมบางลูกถูกฝังอยู่ในทะเลทราย โผล่ขึ้นมานิดเดียว บางลูกโผล่ขึ้นมาครึ่งเดียวดูท่าแล้วที่พวกเขาไม่เห็นสวนแตงโมไม่ใช่ว่าเพราะไม่มีอยู่ แต่เพราะว่าม
