ะอักกระอ่วนใจ ข้างกายเขายังมีอีกสิบกว่าคนปกป้องเขา“เจ้า เจ้าจะกบฏงั้นรึ?”ฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าคำรามออกมาเสียงโกรธจนยั้งอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ดวงตาก็สีแดง แววตาก็ประกายความอาฆาตอย่างรุนแรง“ข้าเป็นเสด็จพ่อเจ้า เจ้ากล้าฆ่าพ่อตัวเอง เป็นโทษที่ไม่อาจให้อภัยได้ ลูกเนรคุณยังไม่หยุดอีก? เจ้าต้องรับผิดชอบ อย่ามาโทษว่าข้าโหดเหี้ยม รอเจ้าตายก็จะเอากระดูกไปบดขยี้เป็นเถ้าถ่าน”เฮอะ!728
ลูกเนรคุณทรยศเขาไม่เคยเอาเย่หลีเฉินอยู่ในสายตา ตั้งให้เขาเป็นไท่จื่อ(องค์ชายรัชทายาท)ก็คือเห็นความสำคัญกับการดูถูกถากถางเขา ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ดุด่าเขาตลอดฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าในตอนนี้เหมือนเสียสติสัมปชัญญะไปแล้วองครักษ์วังหลวงที่เขาพามาหกสิบ เจ็ดสิบคน เป็นคนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในบรรดาองครักษ์วังหลวงที่เขาฝึกอบรม เพียงพริบตาเดียวก็เหลือคนเพียงนิดเดียว เกือบจะพ่ายแพ้แล้วภายในสายตาของเขามีความสิ้นหวัง แต่พอเห็นเย่หลีเฉินเมื่อครู่นี้ก็มีความหวังอันริบหรี่เกิดขึ้นในใจเขายังมีชีวิตอยู่ นั่นก็บอกได้ว่าพวกเทพธิดาน่าจะยังมีชีวิตอยู่ทางด้านพวกเขาจะต้องมีนํ้าและอาหารแน่ๆ เขาเพียงแค่อยากให้เย่หลีเฉินไปขโมยเอานํ้าอาหารมาให้เขาแต่เขากลับกันพอเห็นเขา ก็ทำเหมือนเห็นศัตรู จะฆ่าฮ่องเต้ผู้นี้ และยังพูดสิ่งทรยศมากมาย ทำให้เขาโกรธจนเสียอยากจะยกกระบี่ขึ้นมาฆ่าทันใดนั้นองครักษ์วังหลวงไม่กี่คนก็มาล้อมเย่หลีเฉินเอาไว้ หลานเยาเยารีบใช้กำลังภาย
