่เสียงลมที่พัดผ่านหูไป พวกเขาเป็นเหมือนกับภาพเบลอที่ผ่านทุกคนที่อยู่ด้านล่างไป และบินไปยังด้านบนสุด ของรูปปั้นหินทารกยักษ์หลับนอนหลังจากหลานเยาเยายืนมั่นคงแล้ว ก็มองเขาอย่างประหลาดใจ ในใจไม่อาจสงบอยู่นาน สายตาก็ซับซ้อน“เจ้าเป็นใครกันแน่?”เขารู้ว่าตนเองเกิดภาพหลอนอีกทั้งยังน่าจะรู้ว่าเป็นภาพหลอนยังไง นางรู้สึกได้ว่า ถ้าเกิดภาพหลอนตลอดแบบนี้ เป็นไปได้ว่านางจะจมลึกเข้าไป ไม่อาจถอนตัวขึ้นมาได้เมื่อสบตากับหลานเยาเยา ส้งเย่นกุยก็ช้าลงทันที ลูกกระเดือกขยับเล็กน้อย ในดวงตามีแต่ร่างเล็กๆของนางสุดท้ายก็ถอดหายใจ พูดขึ้นมาเรียบๆว่า:“คนโบราณ!”720
คนโบราณคนนึงพูดออกมาด้วยความรู้สึกอ้างว้าง……นี่คือคำตอบอะไร?คลุมเครือ ตอบกับไม่ตอบก็แทบไม่ต่างกันเมื่อเห็นว่าเขาย้ายสายตาไปมองอีกด้าน ก็คงจะไม่ยอมอธิบายอะไรเพิ่มหลานเยาเยาก็ไม่ไปสืบสาวอะไรอีก แต่มองไปยังผู้คนที่วิ่งอยู่ข้างล่างด้วยความเร็วงูทองทะเลทรายไล่พวกเขาทันแล้ว เย่หลีเฉินที่ดูจนตรอกเล็กน้อย เหลือบมองสองคนที่อยู่ด้านบนรูปปั้นหินทารกยักษ์หลับนอนก็วางใจ จากนั้นจึงหยุดฝีเท้า หมุนตัวยกกระบี่ขึ้น รวบรวมกำลังภายใน และฆ่างูทองไปสองสามตัวแต่ทว่า……งูทองบางพวกก็โจมตีมาทางเขา เขาเหวี่ยงกระบี่ไปทางซ้ายอีกครั้ง เพื่อไล่งูทองที่อยู่ด้านซ้ายส่วนหนึ่งออกไป แต่งูทองทางด้านขวา เขาไล่ไปไม่ทันในขณะนั้นเอง ก็มีเงาคนร่างหนึ่งแว็บขึ้นมา ใช้พลังของกระบี่ทำให้งูทองที่อยู
