ปในมรสุมทะเลทรายขนาดใหญ่ ก็กระแทกกับพื้นหลายครั้ง ทำให้มือเคล็ดหลังจากที่หล่นพื้น เขาจะต่อเองก็ต่อไม่ได้ บวกกับการโจมตีของงูทอง เขาจึงทำได้เพียงอดทนความเจ็บปวด ปล่อยให้มือขวามันห้อยลงมาอย่างงั้นตามหาคุณหนูไปตลอดทาง และก็ฆ่างูทองไปตลอดทาง มันเจ็บจนชา จนลืมไปแล้วว่ามีเรื่องมือเคล็ดนี้อยู่ตอนนี้พอคุณหนูพูดถึง จื่อเฟิงรู้สึกหดหู่ขึ้นมาเล็กน้อยหลานเยาเยาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากหัวเราะ มันหายากจริงๆ ว่าผู้ที่ควบคุมกองกำลังซึ่งเป็นองครักษ์ลับใต้บัญชาของอ๋องเย่ จะมีช่วงเวลาที่หดหู่ดังนั้นจึงก้าวไปข้างหน้า ใช้โอกาสในตอนที่เขาไม่ได้ระวัง มือนึงวางบนไหล่เขาอีกมือนึงก็ดึงแขนของเขามีเสียงดัง “กร๊อบ”“กร๊อบ”สองครั้ง มือบอกว่าจะเชื่อมกันก็เชื่อมกันแล้ว ไม่ได้ทำลวกๆสักนิด“ลองดู ว่าออกแรงได้ไหม”มือเคล็ด ไม่ใช่หัก พอต่อแล้วก็ยังคงปวด แต่ก็สามารถเคลื่อนไหวได้อิสระได้ยินดังนั้น!จื่อเฟิงก็กวัดแกว่งมือขวาได้ตามอำเภอใจโดยไม่ขมวดคิ้วสักนิด มือดีแล้ว ความปวดในตอนนี้ก็ไม่เป็นอันตรายอะไรรีบคำนับพูดว่า: “ขอบพระทัยคุณหนู”“เอาหล่ะ ไปสำรวจรูปปั้นหินทารกยักษ์ที่กำลังพักผ่อนอยู่กับข้าก่อน”“ขอรับ!”ทั้งสองคนกำลังจะวางแผนเดินไปด้านหลังรูปปั้นหินทารกยักษ์ ก็มีเสียงไม่พอใจรีบดังขึ้นมาจากด้านข้างไม่ไกล724
