ในการหารือมีเสียงของการทะเลาะวิวาทเพิ่มเข้ามาดังขึ้นมาไม่หยุด เนื้อหาที่พูดคุยกันก็ไม่พ้นเรื่องของส้งเย่นกุย แต่คนที่พวกเขาพูดถึงอยู่นั้น ก็ตามหลังพวกเขาอยู่สีหน้าของส้งเย่นกุย ไม่ได้ใช้คำว่าเก้ๆกังๆมาบรรยายแล้ว……พวกเขาเป็นแบบนี้ มันดีจริงๆใช่ไหม?เขาอยากจะพูดแทรกขึ้นมาก็แทรกไม่ได้ จึงทำได้เพียงกระแอมเบาๆสองสามทีเพื่อบอกว่าตนเองอยู่ข้างหลังพวกเขา ให้พวกเขาระวังคำพูดหน่อยแต่สองคนที่อยู่ตรงหน้าก็ทำเป็นเหมือนไม่ได้ยินอะไรสักนิด ยังคงพูดถึงเขาต่อไปหลังจากที่กระแอมเบาๆไปสองสามทีแล้วไร้ประโยชน์ เขาจึงทำได้เพียงยักไหล่อย่างจนปัญญาไม่เคยรู้เลยว่าเทพธิดายังมีท่าทางแบบนี้อีกจู่ๆคนที่อยู่ตรงหน้าก็หยุดพูดคุย และก็หยุดฝีเท้าลงยืนเงียบๆ เงียบจนผิดปกติเหมือนกับกำลังฟังอะไรหลานเยาเยาหันไปมองอีกด้านนึงเล็กน้อยมีเสียง……เสียงนั้นดังมาจากที่ไกลเข้ามาใกล้ และใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ยังมองไม่ชัดเจน เห็นแต่เพียงมีคนอยู่กลางหมอกทรายหนา มุ่งมาอย่างรวดเร็วรอยยิ้มที่มุมปากของหลานเยาเยายกขึ้นร่างนี้นางคุ้นเคยมาก คือตาเฒ่าเย่นไม่ผิดแน่!707
แต่คนยังไม่ทันมาถึง คำพูดก็มาก่อนแล้ว:“นังหนู ข้ายังไม่ตาย! เจ้าจะตะโกนยังไงก็ไม่ควรแล้วใช่ไหมล่ะ?ข้าได้ยินเสียงพูดคุยของพวกเจ้าตั้งแต่ไกลๆแล้ว ตะโกนหาพวกเจ้าตั้งหลายครั้งจนเสียงแหบแห้ง แต่ก็ไม่สนใจสักนิด ซํ้ายังยิ่งพูดก็ยิ่งสนุก”ตาเฒ่าเย่นที่เหน็ดเหนื่อย นํ้าเสียงก็กระหืดกระหอบ ตอนท
