ยเอาไว้ ที่นั่นว่างเปล่าไม่มีคน แต่กลับมีม้าอยู่ตัวหนึ่ง บนม้าก็ยังแบกของเอาไว้จำนวนหนึ่งพอมองเข้าไปใกล้ ก็เป็นห่อของที่ใส่อาหาร และมีกานํ้า“ใครอยู่ตรงนั้น?” จู่ๆก็มีคนโพล่งออกมา711
นั่นคือเย่หลีเฉิน นํ้าเสียงของเขาดูรีบร้อน ในความรีบร้อนนั้น ก็ยังมีความประหม่าอยู่อย่างชัดเจน“ข้าเอง”“หลานเยาเยา?! เบาหน่อย รอบๆมีบางอย่างผิดปกติ คาดว่าจะพบกับงูสีทองนั่นอีกแล้ว”ดูท่า อยู่ที่นี่เย่หลีเฉินจะได้รับการจู่โจมจากงูทองทะเลทราย จึงอดไม่ได้ที่จะไม่สบายใจพวกมันมีอยู่ทุกที่จริงๆ ทะเลทรายแห่งนี้ มีไว้เพื่อเลี้ยงงูทองทะเลทรายโดยเฉพาะงั้นหรือ?ทำไมหลังจากที่มีมรสุมทะเลทราย จึงมีอยู่ทั่วทุกที่!งูก็แบ่งเขตพื้นที่นะ!คงไม่ใช่ว่าถูกมรสุมทะเลทรายพัดมาไกลใช่ไหม?พอคิดถึงตรงนี้ หลานเยาเยาก็รีบมองทรายเหลืองที่อยู่เต็มท้องฟ้า จึงรีบบอกให้เย่หลีเฉินเข้ามาใกล้ม้า“เจ้ารีบมานี่ บนตัวข้ามียาผงอยู่ สามารถกันงูทองทะเลทรายให้พวกมันไม่เข้าใกล้”ในไม่ช้าเย่หลีเฉินก็เดินออกมาจากหมอกทรายบางๆ มาปรากฏอยู่ตรงหน้าหลานเยาเยา แต่เขาไม่ได้ตัวคนเดียว ด้านหลังยังแบกคนที่น่าจะสลบไปเอาไว้พอเห็นใบหน้าของคนนั้น หลานเยาเยาก็หรี่ตารีบรุดมาข้างหน้า นางคือเย็นหงที่แต่งตัวเป็นชาย ใบหน้าฟกชํ้า มุมปากก็มีรอยเลือด ทั้งตัวเต็มไปด้วยทรายสกปรก ดูเหมือนได้รับบาดเจ็บสาหัสหลังจากที่ทั้งสองรวมตัวกัน ก็รีบมัดเย็นหงไว้บนม้า ให้ม้าแบกนางออกไปจากสถานที่ท
