หรือลดค่าของเขากันแน่?แต่ประเด็นหลักมันคืออันนี้หรือ?ทันใดนั้น!มีกานํ้าปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา คือส้งเย่นกุยที่ยืนอยู่ข้างเขาส่งมาให้“ดื่มสิ!”รับกานํ้ามา ยู่หลิวซูก็เบ้ปาก มองหลานเยาเยาทำเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา เงยหน้าขึ้นและพูดว่า:“ดูสิ ก็เป็นพี่เย่นกุย ที่สงสารข้า”710
“เอาๆๆ เขาสงสารเจ้าที่สุดแล้ว เจ้าก็รีบดื่มนํ้าชดเชยเข้าไปละกัน จะได้ไม่ต้องพูดว่าข้านั้นไม่สงสารเจ้าดื่มเสร็จพวกเราก็รีบไป ดูว่าจะหาคนอื่นๆเจออีกหรือไม่”หลังจากนั้น พวกเขาก็เดินไปด้วยกัน เป็นเวลานานมากแล้ว และเดินวนไปรอบใหญ่ๆก็เจอห้าคน ทีละคนๆ แต่มีสี่คน ที่ตายนานแล้ว ส่วนคนที่รอดหนึ่งคนนั้น ก็แทบจะตายอยู่แล้วเพียงแต่ยังมีลมหายใจ เพราะถูกกระแทก ช่องอกจึงอัดเลือดขึ้นมา จำเป็นต้องทำการผ่าตัด ถึงจะมีชีวิตอยู่ต่อได้หลานเยาเยาจึงตัดสินใจใช้ของที่มีอยู่ลองทำการผ่าตัด แต่เพื่อไม่ให้เป็นภาระพวกเขา ระหว่างที่กลับ คนคนนั้นจึงแอบกัดลิ้นฆ่าตัวตายในการค้นหาครั้งต่อมา พวกเขาได้พบกับฝูงงูทองทะเลทรายสองสามครั้ง ดีที่ว่าบนตัวของนางและส้งเย่นกุยมียาผงอยู่ จึงทำให้อยู่ในสถานการณ์ที่น่ากลัว แต่ไม่มีอันตรายใดๆอยู่หลายครั้งสุดท้าย เมื่อไม่พบใครจริงๆ พวกเขาจึงกลับไปยังเนินทรายที่โรยยาผงไว้ทรายสีเหลืองเต็มท้องฟ้า ก็ค่อยๆกระจายจางไปตามกาลเวลา หลานเยาเยาตัดสินใจว่าจะไปหาเย่หลีเฉินให้มารวมกลุ่มกันที่นี่ในไม่ช้าก็มาถึงสถานที่ ที่พวกเขาทำเครื่องหมา
