และหลานเยาเยาตกลงไปอยู่ในความมืดสลัวโดยตรง นางรู้ ตัวเองถูกฝังอยู่ในทะเลทราย เพราะไม่รู้ว่าถูกฝังลึกเท่าไหร่ และไม่รู้ว่าหัวหันไปทางไหน นางไม่มีปัญญาเปิดปากร้องขอความช่วยเหลือความโชคดีที่คุ้มค่าอย่างเดียวก็คือ ก่อนหน้าที่จะจมเข้าสู่ลมพายุทะเลทราย นางหยิบยานํ้าที่รักษาอาการบาดเจ็บภายในขวดหนึ่งกำไว้ในมือ เพื่อป้องกันโชคดีที่ในเวลานี้ วิชากฎของวัตถุไม่ได้เรียนมาอย่างเปล่าประโยชน์ตอนนี้เหมาะสมที่จะใช้แรงโน้มถ่วงนางขยับร่างกายที่เจ็บปวดไปทั้งร่าง สุดท้ายจึงเปิดขวดออกอย่างเหนื่อยยากจากนั้นรับรู้ถึงทิศทางที่ยานํ้าไหล นางเริ่มขุดเม็ดทรายในทางตรงข้ามกับที่ยานํ้าไหลทันทีขุดไม่เท่าไหร่ ในความขมุกขมัว นางก็สัมผัสได้ถึงแสงอ่อนๆขุดถูกแล้ว!มีความหวังแล้ว แรงขุดทรายเพิ่มเป็นเท่าตัวในพริบตา และความเร็วในการขุดทรายก็ยิ่งเร็วขึ้นแล้วทันใดนั้น มือใหญ่มีดินทรายที่มีความอบอุ่นคว้านางไว้ในทันที จากนั้นเมื่อออกแรงก็ดึงนางออกมาจากในทรายสีเหลือโดยตรงรู้สึกได้ถึงความโล่งใจหลังจากที่ออกมาทรายสีเหลืองได้ แต่ก็สูญเสียการทรงตัวไปในทันที ร่างทั้งร่างล้มลงไปทางเดียววินาทีถัดมา ใบหน้าก็ชนเข้ากับกำแพงเนื้อทันที ร่างกายก็พิงไปด้านบนพร้อมกัน……687
มีความอุ่นมีเสียงหัวใจเต้นเป็นคน!หลังจากยืนแน่วแน่แล้ว นางรีบปัดฝุ่นดินบนใบหน้า จึงค่อยๆลืมตาขึ้น ถอยออกมาจากหน้าอกของคนที่ดึงนางออกมาจากทรายสีเหลืองผู้นั้นเมื่อเงยหน้ามอง เป
