บทที่ 95 ปรุงยา
วันรุ่งขึ้นแต่เช้าตรู่หลี่ลี่กับหลิวเหมยเอ๋อร์ยังคงพักผ่อนอยู่ แต่ท่านผู้อาวุโสเมิ่งกลับออกจากถ้ำหลอมยาแต่เช้า ทันใดนั้นข้าก็เห็นเงาคนเคลื่อนไหวอยู่หน้าคลังยาไม่ไกลนัก มีนักปรุงยาเดินเข้าออกไม่หยุด จึงนึกขึ้นได้ว่าอีกสองวันจะถึงวันแจกยาประจำปีให้ศิษย์ชั้นในแล้ว แต่เรื่องเช่นนี้มีระเบียบปฏิบัติอยู่แล้วทุกปี ไม่จำเป็นต้องให้ท่านผู้อาวุโสเมิ่งจัดการเอง ข้ายังมีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ
หูหยุนซานในฐานะผู้ดูแลชั้นใน เมื่อวานกล้าขัดคำสั่งข้าเพื่อหลิวเหมยเอ๋อร์โดยมีมหาบุรุษชือหยางหนุนหลังอยู่ ส่วนความแค้นระหว่างหลิวเหมยเอ๋อร์กับมหาบุรุษชือหยาง นั้น ท่านผู้อาวุโสเมิ่งก็รู้ดี ตอนนี้หลิวเหมยเอ๋อร์ สำหรับท่านผู้อาวุโสเมิ่งแล้วเท่ากับชีวิตของตัวเอง ท่านผู้อาวุโสเมิ่งไม่อาจต่อกรกับมหาบุรุษชือหยางได้ ครั้งนี้ที่ข้ากลับไปห้องโถงก็เพื่อขอการสนับสนุนจากอาจารย์ของข้ามหาบุรุษ ผู้ดูแลสาขาหอหอมยาเพื่อปกป้องหลิวเหมยเอ๋อร์ ให้ดียิ่งขึ้น
สาขาหอหอมยาเป็นศูนย์กลางการผลิตและวิจัยยาของสำนักหมิงเยว่เทียบได้กับเสาหลักที่ค้ำจุนสำนักหมิงเยว่ แม้แต่ในราชวงศ์ต้าเหลียง สาขาหอหอมยาของสำนักหมิงเยว่ก็มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นหนึ่งในสี่สาขาใหญ่
ผู้ฝึกฝนต้องการเพิ่มพลังอย่างรวดเร็ว ใครเลยจะปราศจากยาได้ การขัดเคืองนักปรุงยาก็เท่ากับตัดเส้นทางการฝึกฝน อย่างรวดเร็ว ความล้ำค่าของยานั้นไม่ต้องพูดถึง ดังนั้นอำนาจของมห