ลังใหญ่ของสำนักชั้นใน โชคดีที่ข้าจับได้ ไม่เช่นนั้นเจ้าเด็กนี่ตายไปก็ไม่รู้ว่าตายอย่างไร” หูหยุนซานยิ้มบางๆ แล้วพูดต่อว่า “เพียงแต่ไม่รู้ว่าในช่วงสองปีนี้ ฝีมือล้วงกระเป๋าของเจ้าจะหายไปหรือไม่?”
“ข้าน้อยได้กลับตัวกลับใจแล้ว” เฉินซินซือรีบโค้งคำนับจนศีรษะแตะพื้น พูดอย่างหวาดกลัว
เมื่อเห็นท่าทางของเฉินซินซือ ท่านผู้อาวุโสหูก็ยิ้มอย่างพอใจ แล้วรีบพูดว่า “ครั้งนี้ข้าต้องการฝีมือล้วงกระเป๋าของเจ้าพอดี ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าจงติดตามข้าในฐานะผู้ดูแลน้อยเถิด!”
พูดจบ ผู้ดูแลหูก็โบกมือเรียกเฉินซินซือเข้าไปใกล้ แล้วกระซิบบอกอะไรบางอย่างเบาๆ
โรงผลิตยาลูกกลอนมีเพียงหนึ่งวันในรอบปีที่ยุ่งที่สุด นั่นคือวันแจกจ่ายยาลูกกลอนประจำปี
โรงผลิตยาลูกกลอนรับผิดชอบการจัดหายาลูกกลอนให้กับศิษย์ทั้งหมดในสำนักชั้นใน โดยแจกจ่ายยาลูกกลอนเฉพาะตามระดับชั้น ศิษย์ในสำนักชั้นในมีกว่าพันคน แต่ละระดับชั้นต้องการยาลูกกลอนในปริมาณที่แตกต่างกันวันนี้นักปรุงยาทั้งหมดต่างยุ่งวุ่นวาย ทั้งตรวจสอบยา บรรจุยา แบ่งยา ต่างทำหน้าที่ของตน ไม่มีใครกล้าประมาท มิเช่นนั้นหากเกิดความผิดพลาดแม้เพียงเม็ดเดียวก็อาจนำไปสู่ผลร้ายแรงได้
แต่กลับเป็นว่าในวันนี้เอง ศิษย์ชั้นในก็เกิดเหตุรับประทานยาผิดขึ้น เนื่องจากท่านผู้อาวุโสเมิ่งไม่อยู่ ผู้ดูแลไป๋จึงจำต้องรีบไปจัดการ ส่วนหน้าที่ตรวจสอบยาก็ตกเป็นของหลิวเหมยเอ๋อร์ ผู้เพิ่งได้รับตำแหน่งผู้ดู
