ลับไปพร้อมกับโหลวเย่วหรือ?”ยู่หลิวซู : “……”ตอนไหนที่เขาพึ่งพาไม่ได้แล้ว พูดต่อหน้าเขาเช่นนี้ดีจริงๆหรือ?ส้งเย่นกุย : “……”678
วิชาการรักษาสู้พวกเขาไม่ได้ก็คือนอกรีต? เทพธิดาจะก่อเรื่องแบบไหนเห็นคุณหนูของตัวเองตัดสินใจแล้ว จื่อซีพูดอะไรอีกก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้จึงไม่ได้พูดอะไรดูท่าแล้วทำได้เพียงส่งพระราชธิดาจาวหยางออกไปอย่างรวดเร็ว เขาค่อยกลับมาเผชิญความเป็นความตายพร้อมกับคุณหนูแล้ว“ข้าน้อยเชื่อฟังและทำตามการเตรียมการขอรับ!”พระราชธิดาจาวหยางมองดูสีหน้าของจื่อซี เกิดความไม่สบายใจเล็กน้อยทันทีเอื้อมมือไปกุมมือเขาเล็กน้อย กล่าวขอโทษโดยไร้เสียงนางรู้จักจื่อซีไม่ใช่วันสองวันแล้ว เคยอยู่ด้วยกันตลอดเวลาแล้วหลายปี แม้ว่าจะได้รับคำสั่งเพื่อรักษานาง แต่ล้วนทำอย่างตั้งใจ น้อยมากที่จะปรากฏสีหน้าท่าทางที่ลำบากใจเช่นนี้นางกลายเป็นตัวภาระจริงๆแล้วหรือ?แต่เทียบกับยู่หลิวซูและส้งเย่นกุย นางยอมที่จะกลับไปพร้อมกับจื่อซีมากกว่านางจำทางได้ เพียงแค่จื่อซีส่งนางออกไปก็ได้หลานเยาเยาไม่ใช่คนจู้จี้จุกจิก มองโหลวเย่วแวบหนึ่ง ก็พยักหน้า“พวกเจ้าต้องระมัดระวังความปลอดภัย ออกเดินทางทันที”หลังจากนั้นก็ตรวจสอบนํ้าและอาหารให้พวกเขาอีก พูดกับโหลวเย่วสองสามประโยค แล้วให้พวกเขาสองคนขึ้นม้า สุดท้ายมองดูทั้งสองขี่ม้าจากไปด้วยกัน ส่งพวกเขาจากไปด้วยสายตา679
หลังจากไปไกลแล้ว หลานเยาเยาก็ไม่ได้อยู่ต่อ สั่งให้ทุกคนขึ้นม้า จ
