ี่เนินทรายข้างหน้าแล้วตั้งกระโจม”“ได้!”หลังจากหารือกันแล้ว พวกเขาก็ขี้ม้ามุ่งไปข้างหน้า และก่วงส้าฮ่องเต้ก็ลงจากหลังม้าแล้ว เมื่อเห็นพวกเขาขี่ม้าอย่างชักช้าก็อดไม่ได้ที่จะเหล่ตา651
“มานี่ เรียกองค์ชายรัชทายาทมา”หลังจากนั้นไม่นานเย่หลี่เฉินขี่ม้าไปหาฮ่องเต้ก่วงส้า เมื่อเห็นสีหน้าฮ่องเต้ก่วงส้าไม่ดี เขาก็งุนงง แต่ก็โค้งคารวะด้วยความเคารพ“เสด็จพ่อเรียกลูกเหรอ?”“ก็ไม่มีเรื่องสำคัญอะไร” ฮ่องเต้ก่วงส้าครุ่นคิด พลางมองไปที่เย่หลี่เฉินอย่างเคร่งเครียด เมื่อกี้เทพธิดาหยุดอยู่ตรงนั้นตั้งนาน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”สีหน้าของเย่หลี่เฉินขรึมลง เมื่อกี้เขาได้เดินไปด้านหน้าเพื่อสำรวจทาง แม้ว่าจะรู้ว่าหลานเยาเยาหยุดไปชั่วขณะ และผู้ใต้บังคับบัญชาของนางดูเหมือนจะลงไม้ลงมือสำหรับเกิดเรื่องอะไรนั้น เขาก็ไม่ได้ถามตอนกลับมา เห็นในมือหลานเยาเยาถือกระดาษสีเหลืองเก่าๆ“เมื่อกี้ลูกไม่ได้อยู่กับเทพธิดา และไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไร”“ฮึ! เจ้าโง่ เจ้าคิดว่าตัวเองยังอยู่ในเมืองหลวงเหรอ? ตอนนี้อยู่ในทะเลทราย ถ้าประมาทเล็กน้อยมีทางเดียวคือตาย เทพธิดากล้าที่จะรุกรานกระทั่งอดีตราชครูใหญ่และจิตใจของนางก็ไม่ใช่พระโพธิสัตว์เจ้าต้องคอยจับตาดู ช่วงนี้ต้องคลุกคลีกับพวกเขาชั่วคราว มีเรื่องอะไรต้องรีบรายงานให้ข้า เพื่อไม่ให้คนอื่นใช้เป็นโล่กันบัง จะตายอย่างไรก็ไม่รู้”ตอนแรกฮ่องเต้ก่วงส้าต้องการตำหนิองค์ชายรัชทายาทอย่างแรงจากนั้นให้เ
