งเข่าสองข้างคุกเข่าลงบนพื้น ต่อจากนั้นจึงได้ยินเสียงของเขาดังมา“ได้โปรดพาข้าไปเถอะ!”นางก็คือผู้ที่ต้องการจะพาเขาไปผู้นั้นที่พระคุณเจ้าหยวนซูบอก ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบหน้า ในใจของเขาเกิดความรู้สึกที่รุนแรงชนิดหนึ่งจนรู้ว่านางคือเทพธิดา เขาจึงคิดได้อย่างฉับพลันไม่ผิด ก็คือนาง!“เจ้ามั่นใจ?”คราวนี้ หลานเยาเยาไม่ได้หันกลับ สายตามองไปทางนอกประตู เวลานี้ สองสามคนที่วิ่งหนีไปก่อนหน้านี้ กำลังพยุงหัวหน้าหมู่บ้านที่สูงวัยยืนอยู่หน้าประตูบ้านดวงตาของหัวหน้าหมู่บ้านสูงวัยแดงเล็กน้อย……วันที่สามหลานเยาเยาที่อยู่ภายใต้การจับจ้องของบรรดาผู้คน ใช้ยาสมุนไพรที่ส้งเย่นกุยเก็บมา ต้มเป็นยานํ้าชนิดหนึ่ง จากนั้นก็โรยลงในบ่อนํ้าโบราณ635
บ่อนํ้าโบราณที่ถูกย้อมไปด้วยเลือด นํ้าในบ่อเปลี่ยนจากสีแดงสดและขุ่นมัวเป็นใสแจ๋วไร้ที่เปรียบ มองไม่เห็นร่องรอยของการโดยย้อมด้วยเลือดโดยสิ้นเชิงคิดว่าเช่นนี้ หมู่บ้านฝันฮั๋วจะสามารถทนได้จนถึงครั้งหน้าที่นํ้าแร่ทะลักออกมาแล้วล่ะ……ต่อจากนั้นคนกลุ่มหนึ่ง เตรียมตัวพร้อมออกเดินทาง จากไปจากหมู่บ้านส้งเย่นกุยยืนอยู่หน้าหมู่บ้าน นิ่งเงียบเป็นเวลานาน มองดูชาวบ้านทั้งหมดที่มาส่งคนออกเดินอย่างเงียบๆ เขาที่ไม่เคยยิ้มมาก่อนตอนอยู่ในหมู่บ้านได้ยิ้มให้บรรดาผู้คนอย่างจริงใจแล้วจากนั้นเขาคุกเข่าบนพื้น โขกหัวเสียงดังที่พื้นทำความเคารพสามครั้งอย่างหนักต่อชาวบ้าน“ข้าจะกลับมาเยี่ยมพวกท่าน”หัวหน้าห
