นํ้าพุในบ่อโบราณก็ไม่รู้ว่านํ้าจะไหลออกมาอีกครั้งเมื่อไหร่ ครั้งนั้นเมื่อไม่กี่ปีก่อนพวกเขาก็ทนไปจนนํ้าในบ่อมาให้รู้แล้วรู้รอด ถ้ากินไป ก็ไม่รู้ว่าจะมีคนตายกี่คนเพื่อชีวิตของชาวบ้านมากมายในหมู่บ้านฝันฮั๋วเขาก็ยอมเป็นคนเลว!“ขอโทษที ผ้าสีแดงนั่นไม่ใช่ของข้า หากผู้ใหญ่บ้านไม่เชื่อ ก็สามารถไปค้นดูได้”หลานเยาเยาพูดโกหกด้วยท่าทางที่สงบนิ่ง ดูจริงใจจนชาวบ้านเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง คนของฮ่องเต้ด้านนั้นก็ไม่พูดอะไร ก็มีเพียงผู้ใหญ่บ้านที่ยังยืนหยัด“เทพธิดากล่าวสาบานเช่นนี้ งั้นก็ต้องล่วงเกินแล้ว”ผู้ใหญ่บ้านสั่งให้ชาวบ้านไปค้น ชาวบ้านก็กลัวหัวหดอย่างไรเสีย ของที่ต้องไปหา ก็คือของ ของเทพธิดา นางมีลูกน้องเยอะขนาดนั้นและแต่ละคนก็ท่าทางดุร้าย อีกอย่างก็ได้ยินมาว่า เทพธิดาเป็นคนที่มีชื่อเสียงโด่งดังพวกเขามิบังอาจ?ผู้ใหญ่บ้านใช้ไม้เท้าแทงหนักๆไปที่พื้นอย่างไม่สบอารมณ์ต่อความไม่เอาถ่านของพวกเขา และตัดสินใจไปค้นเอง“พวกเจ้าไม่ไป ข้าไปเอง”ผู้ใหญ่บ้านหมุนตัวจะไป หลานเยาเยาก็เรียกเขาเอาไว้“ช้าก่อน!”“เทพธิดาอยากจะพูดอะไร?” ผู้ใหญ่บ้านคิดว่าเทพธิดาจะเปลี่ยนใจ“ในเมื่อจะค้น เพื่อความยุติธรรม งั้นก็ต้องค้นทุกคน”601
ที่หลานเยาเยาพูดเช่นนั้นก็เพราะมีสองสามวัตถุประสงค์ประการแรกตั้งแต่เมืองหลวง จนถึงหมู่บ้านฝันฮั๋วเขตทะเลทราย ก็เป็นช่วงเวลาที่นาง แต่นางไม่ได้เห็นหน้าโหลวเย่วสักครั้งเดียว ไม่นางรีบเดินจนเกินไป หรื
