“อยากได้เท่าไหร่ เจ้าก็แค่พูดมา”อย่างไรก็ไม่ใช่เงินตัวเอง ไม่ปวดใจเท่าไหร่ ฮ่องเต้นั่นพกเงินมาทะเลทรายตั้งมากมาย ตลอดทางก็เหนื่อยมาตลอด เงินทองก็ไม่ได้ใช้ ตอนนี้ก็จะได้ให้เขาถลุงเงินพอดีหลานเยาเยารู้สึกว่า หัวใจของนางนั้นดีสุดๆอยู่มาสามสิบกว่าปี ยังไม่เคยเจอแม่นางที่ดูสดใสเช่นนี้ ในใจจึงคิดแผนชั่วร้ายขึ้นมา และพูดอย่างกำเริบเสิบสาน:“แสนตำลึง และยังต้องได้แม่นางคนนึง”ได้ยินดังนั้น ยู่หลิวซูก็หรี่ตาจากนั้นก็รีบยกรอยยิ้มที่จะเห็นผู้อื่นโชคร้าย ไม่กลัวตายจริงๆหลานเยาเยาเลิกคิ้ว พูดเหมือนกับไม่เข้าใจ:“โอ๊ะ? แม่นางแบบไหนกันหล่ะ?”ตอนนี้ หลานเยาเยาเดินไปอยู่ตรงหน้าชายชุดดำ กะพริบตาอย่างมีเสน่ห์ชวนหลงใหล ยั่วยุให้ชายชุดดำจิตใจเบิกบาน ยื่นมือมาจะลูบใบหน้าของหลานเยาเยา“แน่นอนว่าต้องแบบเจ้า”เห็นเพียงแต่แสงเย็นวาบ ร่างของยู่หลิวซูขยับ มือสกปรกของชายชุดดำยังไม่ทันจะสัมผัสหน้ารูปไข่ของหลานเยาเยา ก็ถูกหมัดต่อยเข้าไป“อ๊า……”เสียงร้องเจ็บปวด573
ชายชุดดำล้มลงขาชี้ฟ้าอยู่กับพื้น เห็นดาวลอยมึนงงหลานเยาเยามองใบหน้าที่มีรอยมีดน่าเกลียดของเขาถูกต่อยจนมีตาแพนด้าขึ้นมาข้างหนึ่ง ส่งเสียงจิ๊จิ๊ ส่ายหัว และไว้อาลัยแทนเขาว่า:“เพื่อนของข้านี้ อย่ามองว่าเขาพูดไม่ได้ ไม่เข้าใจศิลปะการต่อสู้ ร่างกายอ่อนแอชอบโดนตี แต่เขานั้นชอบช่วยเหลือผู้ที่ถูกรังแกเป็นที่สุด ตอนนี้เขาต่อยเข้า เจ้าก็สามารถทำร้ายเขาอย่างบ้าคลั่งได้”พ
