พอคิดถึงตรงนี้ สายตาของฮ่องเต้ก็เปลี่ยนเป็นนิ่งขึ้นมา เมื่อคืนหลังจากที่ราชครูเทียนเวิงไป เขาก็อาเจียนตลอดทั้งคืน แต่ก็ยังโดนพิษอยู่หากอยากมีชีวิตอยู่ต่อก็มีเพียงสองวิธีอันแรกก็คือ เชื่อฟังราชครูเทียนเวิงดีๆ อันที่สองก็คือ แอบเอาเรื่องที่ตนโดนยาพิษทำให้เทพธิดารู้ แต่ทั้งสองแบบนี้ก็คือการเอาชีวิตของตนเองไปให้ผู้อื่นเขาไม่ยอม!แน่นอนว่ายังมีวิธีที่สามวิธีนี้ไม่ดีต่อคนอื่นและทำร้ายตัวเอง โอกาสที่จะสำเร็จก็เลือนราง แต่ให้ตายยังไงก็จะไม่ใช้ชีวิตตัวเองไปเดิมพัน แต่เขากลับชอบวิธีนี้ที่สุด ทำครั้งเดียวแต่ได้ผลถึงสามอย่าง ทำไมจะไม่อยากทำหล่ะ?ทหารม้ากองใหญ่หยุดอยู่ที่ศาลา เย่หลีเฉินลงม้านำมาก่อน ตอนที่เผชิญหน้ากับหลานเยาเยา สีหน้าของเขาเคอะเขินเล็กน้อยนางพูดถูกในใจของเสด็จพ่อ เขาก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง ไม่ได้ปฏิบัติต่อเขาเหมือนลูก และสามารถทิ้งได้ตลอดเวลาอา!ไม่เป็นไร ยังไงก็เดาออกแต่แรกแล้ว552
เขาอ้าปาก กำลังจะพูดอะไรออกมา แต่ก็ถูกอีกคนกันไว้ เสียงจึงติดอยู่ในลำคอกลืนไม่ลง พูดออกมาก็ไม่ได้“เทพธิดา เทพธิดา เป็นท่านจริงๆหรือ? ท่านหายไปทำให้ข้าคิดถึงเหลือเกิน!เห็นท่านปลอดภัย ข้าก็วางใจ”ฮ่องเต้ที่อยู่ในชุดเหลืองสว่างก็ลงมาจากรถม้า ก้าวเท้ายาวๆสองสามก้าว ก็มาถึงตรงหน้าของหลานเยาเยา พูดเรื่องที่นางหายไปก่อนหน้าประโยคหนึ่ง และก็ไม่ถามสาเหตุอะไร รอยยิ้มบนใบหน้าก็ดูแข็งทื่อขึ้นหลานเยาเยาเหลือบมองฮ่องเ
