งเขาก็ล้วนแต่เย็นชา ไม่มีแม้แต่ความรู้สึกใดๆการใส่ร้ายของเสด็จแม่ ทำให้เสด็จแม่ต้องฆ่าตัวตายในที่สุด และความโลภของเสด็จพ่อ ทำให้นางเกือบจะตายไม่ดีเขาก็เคยเกลียดนางมาก่อนเช่นกัน แต่เขาก็เกลียดเสด็จพ่อเสด็จแม่ของตนเองเช่นกัน อันที่จริงเขาอยากจะขอโทษหลานเยาเยา แต่เขาไม่สามารถพูดออกมาได้เพราะเสด็จแม่กลับเสียชีวิตเพราะนาง แต่เมื่อทราบข่าวการเสียชีวิตของนาง เขากลับรู้สึกปวดใจอย่างแท้จริงเดิมที ตนเองไม่รู้ตัวว่าได้ชอบคนที่ตนเองเคยเกลียดคนนั้นมาก่อน สามปีแล้วเขาไม่เคยที่จะลืมนาง แม้แต่ในตอนกลางดึกได้แอบไปยังสุสานฝังหมวกและเสื้อที่เสด็จอาสร้างไว้ให้นาง และเฝ้าหลุมฝังศพจนถึงรุ่งสางแต่เมื่อเทพธิดาผู้ที่ลึกลับปรากฏตัวขึ้น เขาก็ถูกดวงตาคู่นั้นของนางดึงดูดอย่างลึกซึ้งที่คล้ายกับหลานเยาเยา เพียงเพราะดวงตาคู่นั้น ดวงตาที่ดูเหมือนหลานเยาเยามาก แต่การแสดงออกของดวงตากลับแตกต่างกัน530
เมื่อเคยผ่านความเป็นความตายกับเทพธิดามาด้วยกัน ทำให้เขาเริ่มสงสัยว่าทำไมเทพธิดาผู้ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของปราชาชนนี้ ถึงยิ่งเหมือนกับหลานเยาเยาขึ้นเรื่อยๆ ?”กระทั่งในวันนั้น……เป็นพิธีบวงสรวง เมื่อได้ยินที่คนอื่นพูดมากับหูของตนเองว่านางคือหลานเยาเยาเขาตกใจ……จนทำอะไรไม่ถูก เพราะนางกลับมาแล้ว และเข้าหาเขาอย่างมีจุดมุ่งหมาย แล้วเขาจะทำอย่างไร?เขาเกลียดไม่ลง!“จุดมุ่งหมายของข้าไม่ใช่เจ้า!”เมื่อเห็นการแสดงออกที่ซับซ้อนของเย่หลีเฉิ
