เทพธิดาซ่อนตัวขึ้นมาก็ยากที่จะหาเจอ แต่หากสามารถหาท่านชายหยิ่งที่อาการร่อแร่พบ บางทีจะสามารถหาเทพธิดาพบเย่หลีเฉินส่ายหน้า เปิดปากกล่าว :“เมื่อวานขณะที่ลูกไปที่บวงสรวงเทพอีกครั้ง นอกจากขุนนางมากมายที่เป็นลมสลบไป และคนที่ตาย ก็ไม่เห็นท่านชายหยิ่งและผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาทั้งหมดแล้วแต่จับกุมเงาปีศาจที่บาดเจ็บสาหัสได้สองสามคนพ่ะย่ะค่ะ”“ยู่หลิวซูชายนักแสดงผู้นั้นกับถิงเมี่ยนนักเลงหัวไม้ของตลาดดำล่ะ? พวกเขาไม่ใช่คนของเทพธิดาหรือ? ไปหาพวกเขาดู”ฮ่องเต้โมโหในทันที จ้องมองเย่หลีเฉินอย่างโหดเหี้ยม :“ที่ข้าต้องการไม่ใช่เงาปีศาจสองสามคนนั้นที่อาการร่อแร่ ที่ข้าต้องการคือเทพธิดา ที่ข้าต้องการคือยาฉางตาน ไม่ใช่ว่าเจ้ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับท่านชายหยิ่งหรือ? ไม่ใช่ว่าเจ้าสนิทชิดใกล้กับเทพธิดาไม่มีช่องว่างแล้วหรือ?“พวกเขาล่ะ? เจ้าก็หาออกมาสิ!”ภายใต้ความพิโรตอย่างหนัก ฮ่องเต้ผลักเย่หลีเฉินออกไป กล่าวด้วยความพูดที่รุนแรง :“เจ้าไม่มีอะไรที่ใช้ได้จริงๆ อะไรก็ล้วนหาไม่พบ ข้าจะต้องการเจ้าองค์ชายรัชทายาทผู้นี้ไปทำอะไร? ให้เวลาเจ้าอีกสามวัน หากว่ายังหาไม่พบ ข้าจะปลดตำแหน่งของเจ้า”พูดจบ!ฮ่องเต้เปล่งเสียงหึไม่พอใจอย่างเย็นชาเสียงหนึ่ง สะบัดแขนเสื้อจากไป508
พระตำหนักกระดิ่งทองที่ว่างเปล่า เย่หลีเฉินยืนอยู่ที่นั่นผู้เดียวนิ่งๆ กำหมัดแน่นดวงตาแดงกํ่า ลูกกระเดือกขยับแล้วหลังจากนั้นครู่หนึ่ง หมัดที่กำแน่นค่อยๆ ผ่
