นหวัง? ทำไมถึงรู้สึกค่อนข้างแปลกนะ?”“ความจริงคิดอย่างละเอียด ราชครูก็พูดถูก วิชาการรักษาของพวกเขาสองคนเหมือนกันจริงๆ มีความเป็นไปได้มากว่าเป็นคนเดียวกัน”“แต่หากว่าพวกเขาทำเรื่องให้ราชวงศ์เก่า เช่นนั้นน่าจะไม่ใช่ เรือแห่งความสิ้นหวังปรากฏตัวนานแล้ว สืบทอดรุ่นต่อรุ่น นอกจากทำการค้าหาเงิน แต่ไหนแต่ไรก็เหมือนกับไม่เคยก้าวก่ายเรื่องการบริหารราชการของแต่ละประเทศมาก่อน”บรรดาผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ นานา มีบางคนที่จับจุดสำคัญได้แล้วหนึ่งในขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่เป็นพรรคของราชครูโดยสิ้นเชิง ยืนออกมาถามด้วยเสียงดัง :“ผู้ดูแลคนที่สี่ของเรือแห่งความสิ้นหวัง อดีตพราชายาเย่ ยังมีเทพธิดาในตอนนี้วิชาการรักษาของพวกเขาล้วนลํ้าเลิศ อีกทั้งยังเป็นผู้หญิงเหมือนกัน หรือว่าพวกนางเป็นคนเดียวกัน?”เมื่อสิ้นสุดคำนี้ก็เงียบกริบในพริบตา เงียบเหมือนตายแล้วเช่นนั้นราชครูบอกว่าหลานเยาเยาไม่ได้ตาย…….ราชครูบอกว่าหลานเยาเยากลับมาแล้ว…….วิชาการรักษาของพวกนางล้วนสามารถช่วยคนตายให้ฟื้นได้ เป็นลูกผู้หญิงเหมือนกัน หรือว่าพวกนางเป็นคนเดียวกัน?พวกนางเป็นคนเดียวกัน……477
คำพูดเหล่านี้ดังวนไปมาที่ข้างหูของเย่หลีเฉินตลอด ไม่ได้ยินเสียงรอบข้างอีกมือที่กำหมัดแน่นมากๆ ค่อยๆ สั่นเทาเล็กน้อยเขาควรจะรู้ตั้งนานแล้ว……บางครั้งทั้งๆ ที่นางมีความคุ้นเคยมาก แต่เขากลับไม่คิดลึกไป อย่างไรเสียนิสัยของนาง และวิธีการจัดการเรื่องต่างๆ ก็ต่างกั
