นโดยสิ้นเชิงภายใต้ความเงียบสายตาของทุกคนมองไปทางหลานเยาเยา ราชครูเทียนเวิงก็ไม่ได้ตอบคำถามของคนผู้นั้น แต่บรรดาผู้คนก็ล้วนมั่นใจแล้วราชครูมองดูหลานเยาเยา แววตาครุ่นคิด“เทพธิดากล้าลบเครื่องสำอางบนใบหน้าหรือไม่?”แม้ว่าคำพูดนี้จะแฝงไปด้วยความหมายของการหารือ แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ก็คือบีบบังคับนางให้ลบเครื่องสำอางหนาๆ ที่งามหยาดเยิ้มบนใบหน้าอีกทั้ง!ขณะที่พูดคำนี้ ฝ่ามือของเขาได้ขับเคลื่อนกำลังภายในแล้ว ยกมือขึ้นเบาๆเป้าหมายเล็งตรงไปที่หานแสที่สลบไม่ได้สติ ราวกับว่าเพียงแค่นางกล้าพูดว่าไม่คำหนึ่ง เขาก็จะลงมือโดยไม่ลังเลเวลานี้ของหานแสอันตรายอยู่ใกล้ๆ ทนความทรมานไม่ได้อีกหลานเยาเยาก้าวขึ้นไปด้านหน้าก้าวหนึ่งเล็กน้อย มุมปากยกขึ้น หัวเราะออกเสียงเบาๆ478
“ลบเครื่องสำอางเท่านั้น มีอะไรไม่กล้า?” เห็นราชครูเทียนเวิงมีความสงสัยเล็กน้อย รอยยิ้มบนหน้าของนางก็ลึกซึ้งขึ้น “ผู้ที่สามารถบีบบังคับข้าให้ทำเรื่องได้โดยปกติแล้วจะต้องชดใช้ค่าตอบแทน ราชครูเทียนเวิง ท่านจะต้องคิดให้ดีนะ”“เชิญเถอะ!”ราชครูเทียนเวิงไม่พูดพรํ่ากับนาง หลานเยาเยาก็ไม่ได้พูดอะไร แต่แววตาเย็นชาลงไปมากฮ่องเต้รีบออกคำสั่งให้กงกงไปเอานํ้าสะอาดมาอ่างหนึ่ง จากนั้นหลานเยาเยาก็ต่อหน้าเหล่าบรรดาขุนนางทหาร ค่อยๆ ลบเครื่องสำอางหนาๆ บนหน้าออกลบเครื่องสำอางแล้ว แม้ว่าหน้าสดของหลานเยาเยาจะหันขึ้นฟ้า ไม่มีความสายตาที่เย็นชาและงามหยาดเยิ้มเหม
