้วนต้องให้เกียรติเขาราชครูเทียนเวิงกลับดี ตีคนจนเป็นมนุษย์เลือด ไม่รู้ว่าตายหรือยังตอนนี้ฮ่องเต้หวังเพียง คนผู้นี้คือราชครูเทียนเวิงเข้าใจผิด ไม่ใช่ท่านชายหยิ่งเจ้าของเรือแห่งความสิ้นหวังโดยสิ้นเชิงตอนนี้หานแสสลบไม่ได้สติตั้งนานแล้ว ถูกราชครูเทียนเวิงหิ้วไว้ มือสองข้างห้อยอย่างไร้เรี่ยวแรง ผมสีหมึกทั้งหมดเทลงมา สีหน้าซีดขาวไร้ที่เปรียบแต่แม้หานแสจะเป็นเช่นนี้ ก็ทำให้คนหวาดกลัวเย่หลีเฉินที่ยืนอยู่ข้างๆไม่ไกลจากหลานเยาเยา มองดูอดีตที่มีท่วงท่าสง่างามตอนนี้สะบักสะบอมเป็นที่สุด และยังเป็นหานแสที่เป็นคุณชายหยิ่ง สีหน้าหมองไปมาก มือที่ห้อยอยู่สองข้างก็ค่อยๆกำหมัดแน่นเขาเอียงมองไปทางเทพธิดากลับเห็นสีหน้าของเทพธิดาไม่เปลี่ยนแปลง ราวกับว่ามองไม่เห็นทุกอย่างบนแท่นบูชา เพียงแต่เหมือนกับมีอากาศเย็นยะเยือกของพลังที่ไร้รูปห่อหุ้มนางไว้ ซึ่งแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้ที่อวดดีเขาสามารถรู้สึกได้ นางกำลังอดทน……464
“เขาเป็นเจ้าของเรือเรือแห่งความสิ้นหวัง เรือสินค้าที่เหมือนเรือรบลำนั้น? ราชครูท่านมั่นใจว่าเป็นเขา?” เสียงฮ่องเต้ดังขึ้นถามด้วยความสงสัยความจริงฮ่องเต้อยากพูดก็คือ ให้หมอหลวงมาช่วยคนก่อนถึงอย่างไรเสีย!เรือแห่งความสิ้นหวังอยู่นอกเหนือแหวกแนวไปจากประเทศในโลก ไม่ได้รับกฎหมายการถูกควบคุมจากประเทศใดๆ และเจ้าของเรือผู้นั้นขณะนี้อยู่ต่อหน้าเขาเขาไม่กล้าจะเชื่อไม่รอให้ราชครูเทียนเวิงตอบ เขาถามอีก :“ท
